filosofiki.eu
RSS Facebook Contact




Ανακοινώσεις


Μην φοβάστε και μην ξεχνάτε να μας ενημερώνετε για μη ενεργοποιημένους λογαριασμούς!

Αν υπάρχει πρόβλημα με την ενεργοποίηση του λογαριασμού, ενημερώστε το θέμα εδώ.


:study: Καλό διάβασμα και να προσέχετε όλοι! :goodluck:

Περί θρησκείας

Περάστε ευχάριστα και δημιουργικά την ελεύθερή σας ώρα και γνωρίστε νέους φίλους.

Συντονιστές: Συντονιστές, Γενικοί Συντονιστές

Κανόνες Δ. Συζήτησης
Πριν ανοίξετε νέα ενότητα ρίξτε μια ματιά στον οδηγό εύρεσης ενοτήτων μήπως αυτό που ψάχνετε υπάρχει ήδη.
Να είστε σαφείς στον τίτλο της ενότητας.
Αποφεύγετε να γράφετε με κεφαλαία γράμματα ή greeklish.

Κανόνες Λειτουργίας Forum Φιλοσοφικής

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dr.strangelove » 11 Μάιος 2011, 21:52

μεταλ έγραψε:Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Κάνεις λάθος αν θεωρείς ότι επειδή μερικοί διάσημοι επιστήμονες είναι άθεοι, ολοι οι επιστήμονες είναι άθεοι, και αντίστροφα, αν θεωρείς ότι επειδή υπάρχει ενας Θεσσαλονίκης Άνθιμος και ένας Καλαβρύτων Αμβρόσιος, όλοι οι ιεράρχες απευχθάνονται ό,τι δεν καταλαβαίνουν.


εγραψα εγω κατι τετοιο? εγω απλα ρωτησα να μου πει ποιοι ειναι αυτοι επιστημονες και σε ποιο κλαδο ανηκουν γιατι μου κινησε την περιεργεια. τιποτα περισσοτερο και τιποτα λιγοτερο.

Σχετικό. Μούτζες δεν πρόκειται να φας επειδή θα το ισχυριστείς αυτό, τουλάχιστον από εμένα. Αλλά επειδή θα επικαλεστείς κάτι που εντάσσεται στα πλαίσια του υλικού κόσμου, σαφώς θα κληθείς να αποδείξεις τους ισχυρισμούς σου. Όταν θα αποτύχεις να το κάνεις, τότε ίσως φας μούτζες, και πάλι όχι από εμένα. Εγώ θα σε διαβάσω με ενδιαφέρον.


Προκαταλαμβάνεις και θεωρείς δεδομένα πολλά πράγματα. Εγώ δεν είπα πουθενά πώς τους φαντάζομαι. Θα μπορούσαν να έχουν πολλές μορφές, η ουσία στα λεγόμενά μου είναι ότι εγώ τους εντάσσω στον υλικό κόσμο και όχι στον άϋλο μεταφυσικό.


δηλαδη, αμα μπροστα απο τις προτασεις μου βαζω το ωραιο επιθετο "μεταφυσικος-η-ο" τοτε ολα ειναι μια χαρα? οσα ανηκουν στον υλικο κοσμο θελουν αποδειξη, ενω αυτα του μεταφυσικου/παραφυσικου οχι? ολα θελουν αποδειξη!

Για άθεη, ακούγεσαι επικίνδυνα σαν προφήτης (no offence) :P


σε οσους εχουν διαβασει για τη δημιουργια και την καταστροφη του ηλιακου μας συστηματος, δεν φαινομαι καθολου σας προφητης. το πιο συνηθισμενο πραγμα στο συμπαν, ειναι η καταστροφη δισ. ηλιων, επειδη καινε τα καυσιμα τους και μετατρεποyν το υδρογονο σε ηλιον με αποτελεσμα τη διαστολη τους (γινεται σιγα σιγα κοκκινος γιγαντας) και αργοτερα "σκανε" και γινονται λευκοι νανοι και ειναι παγωμενοι. οποιος ενδιαφερεται μπορει να ριξει μια ματια στη wikipedia ή ακομα καλυτερα να κανει πια επισκεψη στο πλανηταριο και να δει και σχετικο ντοκιμαντερ :lola:
Κανόνες και διαδικασία μακροχρόνιου δανεισμού συγγραμμάτων σε φοιτητές κατατακτήριων εξετάσεων και σε όσους εξετάζονται σε μάθημα για δεύτερη φορά, ενώ έχει αλλάξει το σύγγραμμα. Περισσότερα εδώ.
Άβαταρ μέλους
dr.strangelove
Επίτιμος Διαχειριστής
Επίτιμος Διαχειριστής
 
Δημοσιεύσεις: 13051
Εγγραφή: 02 Δεκ 2008, 20:44
Τοποθεσία: Στη χώρα των θαυμάτων...
Σχολή/Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό nickthegreek992 » 11 Μάιος 2011, 22:27

Ενδιαφέρουσα ενότητα. Αυτό που ακολουθεί είναι δική μου σκέψη, αν και πρόσφατα -σχετικά- ανακάλυψα ότι κάτι παρόμοιο υποστήριξε ο Νίτσε.
Σκεφτείτε ,π.χ, ένα Βίκιγκ στα 1100 μ.Χ. Σκοτώνει, λεηλατεί, βιάζει, εξανδραποδίζει κτλ. Σωστό; Ναι.
Αισθάνεται ικανοποιημένος; Ναι.
Όχι μόνο ικανοποιημένος, αλλά και ευτυχισμένος!
Όσο περισσότερους εχθρούς σκοτώνει, τόσο περισσότερη, πιστεύει, είναι και η θεία εύνοια, σε σημείο που θεωρεί ότι τέτοιες πράξεις γενναιότητας (γιατί χρειάζεται, όντως, γενναιότητα) θα ανταμειφθούν μετά θάνατον...
Έτσι, φτάνοντας στο τέλος της πολυτάραχης ζωής του και έχοντας σκοτώσει, εκμηδενίσει ή επιβληθεί σε όποιον μπήκε στο δρόμο του, ο Θορ (αν δεν κάνω λάθος) τον υποδέχεται μεγαλόπρεπα.
Happy End.
(παρόμοια ισχύουν και για πλείστους άλλους πολιτισμούς)

Αντίθετα, ο Χριστιανισμός, μιας και είναι οι θρησκεία με την οποία είμαστε εξοικειωμένοι, τί επιτάσσει;
Ταπεινότητα, στωικότητα, αγάπη, φιλανθρωπία κ.ο.κ.
Σε βαθμό, μάλιστα, που χρειάζεται ιδιαίτερη πνευματική προσπάθεια για να επιτευχθούν. (π.χ, συγχώρεση εχθρών)
Τί είναι, όμως, πιο εύκολο; Το να δέχεσαι το κακό από τους άλλους, να συγχωρείς, να δίνεις τον ένα χιτώνα κτλ ή να πας π.χ, στον "εχθρό" σου και να τον πλακώσεις στο ξύλο, όπως θα έκανε ο Βίκιγκ, στην προηγούμενη περίπτωση; Προφανώς, το δεύτερο, αφού, μάλιστα, υπακούει και στη φυσική παρόρμηση, αλλά και το "χειροπιαστό" σου συμφέρον.
Γιατί, όμως, ο Χριστιανός και ο Παγανιστής να ακολουθούν αντίθετες ηθικές και ταυτόχρονα να νιώθουν ευχαριστημένοι και να θεωρούν ότι θα καταλήξουν στο "παράδεισο"; Δεν είναι άδικο;
Γιατί η θρησκεία να είναι έτσι για τον έναν και τελείως διαφορετική για τον άλλο; Μήπως είναι ανθρώπινο εφεύρημα;
Ελπίζω να έγινα αρκετά σαφής και θα ήθελα τη γνώμη σας.
'Αιτία έλομένου, θεός άναίτιος.
Άβαταρ μέλους
nickthegreek992
 
Δημοσιεύσεις: 287
Εγγραφή: 30 Σεπ 2010, 10:43
Τοποθεσία: Along the road and on down the causeway.
Ευχαριστώ: 0

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Αλέξης-en99 » 11 Μάιος 2011, 23:58

dr.strangelove έγραψε:
μεταλ έγραψε:Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Κάνεις λάθος αν θεωρείς ότι επειδή μερικοί διάσημοι επιστήμονες είναι άθεοι, ολοι οι επιστήμονες είναι άθεοι, και αντίστροφα, αν θεωρείς ότι επειδή υπάρχει ενας Θεσσαλονίκης Άνθιμος και ένας Καλαβρύτων Αμβρόσιος, όλοι οι ιεράρχες απευχθάνονται ό,τι δεν καταλαβαίνουν.


εγραψα εγω κατι τετοιο? εγω απλα ρωτησα να μου πει ποιοι ειναι αυτοι επιστημονες και σε ποιο κλαδο ανηκουν γιατι μου κινησε την περιεργεια. τιποτα περισσοτερο και τιποτα λιγοτερο.


To είχες γράψει και στο παρελθόν και το θεώρησα δεδομένο, αλλά μπορεί και να μην θυμάμαι καλά.

Ο τομέας δεν έχει και μεγάλη σημασία. Ξέρω πολλούς γιατρούς π.χ. που πιστεύουν βαθύτατα, αλλά δεν έχει να λέει. Υπάρχουν και άλλοι που δεν πιστεύουν και τα θεωρούν όλα μάταια. Όπως ξέρω παπά τελείως αμόρφωτο και μισαλλόδοξο, ξέρω και παπά με περισσότερα πτυχία από το Νανόπουλο.

δηλαδη, αμα μπροστα απο τις προτασεις μου βαζω το ωραιο επιθετο "μεταφυσικος-η-ο" τοτε ολα ειναι μια χαρα? οσα ανηκουν στον υλικο κοσμο θελουν αποδειξη, ενω αυτα του μεταφυσικου/παραφυσικου οχι? ολα θελουν αποδειξη!


Όλα μια χαρά... σχετικό και αυτό. Όταν μιλάμε για άϋλα πράγματα στην σφαίρα του μεταφυσικού σαφώς και δεν χρειάζεται απόδειξη: είτε πιστεύεις, είτε όχι. Αν εγώ πιστεύω σε κάτι σαφώς και δεν υποχρεούμαι να το αποδείξω, απλά πιστεύω. Αν εσύ δεν πιστεύεις και θέλεις αποδείξεις, είναι δικό σου θέμα! Εμένα σε θέμα πίστης μου είναι αδιάφορο να σου αποδείξω το οτιδήποτε. Αυτό έλειπε! Και βασικά... αυτό λέμε εδώ και δεκάδες σελίδες.

σε οσους εχουν διαβασει για τη δημιουργια και την καταστροφη του ηλιακου μας συστηματος, δεν φαινομαι καθολου σας προφητης. το πιο συνηθισμενο πραγμα στο συμπαν, ειναι η καταστροφη δισ. ηλιων, επειδη καινε τα καυσιμα τους και μετατρεποyν το υδρογονο σε ηλιον με αποτελεσμα τη διαστολη τους (γινεται σιγα σιγα κοκκινος γιγαντας) και αργοτερα "σκανε" και γινονται λευκοι νανοι και ειναι παγωμενοι. οποιος ενδιαφερεται μπορει να ριξει μια ματια στη wikipedia ή ακομα καλυτερα να κανει πια επισκεψη στο πλανηταριο και να δει και σχετικο ντοκιμαντερ :lola:


Και πάλι προτρέχεις, δεν αμφισβήτησα πουθενά ότι ο πλανήτης θα τελειώσει κάποτε θα καταστραφεί ή το πώς θα καταστραφεί.

Καλό το πλανητάριο, το είχα προλάβει και πριν την ανακαίνιση του 2003. Είναι εντυπωσιακό ομολογουμένως. Στην Ακρόπολη πήγα πρώτη φορά 5 χρόνια αφού ήρθα στην Αθήνα (!!!), αλλά το πλανητάριο ήταν από τα πρώτα μέρη που επισκέφθηκα. Συν ότι έχει μια απίστευτη βιβλιοθήκη ανοιχτή σε όλους με συνδρομές σε δεκάδες περιοδικά τεχνολογικού περιεχομένου (π.χ. έχει όλα τα ελληνικά περιοδικά υπολογιστών και πολλά ξένα). Οπότε ναι, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να το επισκεφθεί, θα βρει πολλά ενδιαφέροντα! :up:
They say the sea is cold, but the sea contains
the hottest blood of all...
(Whales Weep Not! by D.H. Lawrence)
Άβαταρ μέλους
Αλέξης-en99
Supporter
Supporter
 
Δημοσιεύσεις: 3001
Εγγραφή: 09 Σεπ 2009, 11:20
Τοποθεσία: Athens
Σχολή/Τμήμα: Πρώην ΤΑΣ και ΜΝΕΦ h.c.

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dr.strangelove » 12 Μάιος 2011, 00:15

nickthegreek992 έγραψε:Γιατί η θρησκεία να είναι έτσι για τον έναν και τελείως διαφορετική για τον άλλο; Μήπως είναι ανθρώπινο εφεύρημα;
Ελπίζω να έγινα αρκετά σαφής και θα ήθελα τη γνώμη σας.


πιστευω πως η καθε θρησκεια αναπτυχθηκε με βαση τα πολιτικο/κοινωνικα της περιοδου δημιουργιας της και φυσικα το περιβαλλον που ζουσε καθε πολιτισμος. για αυτο αλλωστε και στους περισσοτερους αρχαιους πολιτισμους η θρησκεια και η μυθολογια τους ειναι το ενα και το αυτο. ειναι λογικο ενας πολιτισμος οχι ιδιαιτερα ανεπτυγμενος που φοβαται τα στοιχεια της φυσης (σεισμοι, βροχες κλπ) να προσπαθησει να τα εξευμενισει καπως για να νιωσει ασφαλεια και να εξασφαλισει την επιβιωση του. και φυσικα σιγα σιγα οσο ο ανθρωπος εξελιχθηκε, εξελιχθηκε και η πιστη του σε αυτο το κατι. οταν καταλαβε οτι τα φυσικα φαινομενα δεν ειναι θεοι, το πηγε ενα βημα πιο περα και πιστεψε οτι ολα αυτα τα δημιουργει ενα ανωτερο ον και το εμπλουτισε με τη φαντασια του.
το εαν ενας πολιτισμος εχει "αγρια" θρησκεια ή οχι εξαρταται μαλλον επισης απο το περιβαλλον γυρω του.
παντως δεν νομιζω οτι ειναι σωστο να κανουμε συγκριση αναμεσα στη θρησκεια των Βικινγκς και το χριστιανισμο ή αλλη μονοθεϊστικη θρησκεια γιατι οι μονοθεϊστικες θρησκειες εμφανιστηκαν πολυ αργοτερα χρονολογικα, οταν οι ανθρωποι ειχαν αναγκη απο εναν θεο καθοδηγητη ή με βαση τα πολιτικα συμφεροντα της εποχης (βλεπε Βυζαντιο και Ισλαμ).

για εμενα προσωπικα, ναι η θρησκεια ειναι ενα ανθρωπινο εφευρημα, λογω της αναγκης που νιωθει ο ανθρωπος να πιστεψει οτι η ζωη του εχει ενα νοημα και οτι εχει εναν σκοπο σε αυτο τον κοσμο. επισης δεν θελει να νιωθει οτι ειναι μονος και απροστατευτος και υπαρχει φυσικα και ο φοβος του θανατου. μοιαζει ανουσιο να ζεις καμποσα χρονια, να παλευεις να επιβιωσεις και τελικα να πεθαινεις χωρις να υπαρχει ενας σκοπος. επισης η υπαρξη θεου λυνει παρα πολλα απο τα αλυτα ερωτηματα που ειχε παντα ο ανθρωπος, για τα οποια ισως και να μην βρει ποτε απαντηση.

επισης κατα τη γνωμη μου ετσι οπως εχει εξελιχθει η θρησκεια, ειναι λογικο επομενο να την αποβαλουμε τελειως καποια στιγμη, γιατι σιγα σιγα δινουμε απαντησεις στα ερωτηματα μας λογω της εξελιξης μας και της αναπτυξης του εγκαφαλου μας. σκοπος στη ζωη υπαρχει, απλα μαλλον δεν ικανοποιει την φαντασια των περισσοτερων ανθρωπων. εγω δεν μπορεσα ποτε να καταλαβω γιατι πολλοι ανθρωποι δεν βλεπουν ποσο ωραια και ενδιαφερουσα ειναι η εξελιξη των ειδων πανω στη γη, χωρις να βαζουν ενα θεο στη μεση. το οτι φτασαμε να ειμαστε σαν ειδος αυτοι που ειμαστε σημερα (και ολα τα υπολοιπα ηδη φυσικα), επειδη ετυχε να αναπτυχθει ετσι η ζωη πανω στη γη ειναι ακομα πιο ωραια χωρις τη μεσολαβιση ενος θεου.

και κατι τελευταιο ως συμπληρωμα στα πιο πανω που εγραψα, οι "αγριες" θρησκιες ειναι πιο παλιες γιατι ειναι πιο κοντα στα φυσικα μας ενστικτα, οποτε αμα το δουμε βιολογικα και εξελικτικα "βοηθουν" περισσοτερο το ανρωπινο ειδος και στην επικρατηση των ισχυρωτερων γονιδιων του ειδους. το πιο φυσικο πραγμα ειναι να σκοτωνεις για την επιβιωση σου, απο ενα σημειο και μετα ομως η επιβιωση σου ηταν συνηθως εξασφαλισμενη, οποτε αρχισες να εχεις αλλες αναγκες και να το ριχνεις στη φιλοσοφια για το απο που ηρθες και το που πας :lola:

ολα τα παραπανω φυσικα κατα την προσωπικη μου αποψη και με βαση αυτα που εχω διαβασει ως τωρα και με βρισκουν συμφωνη.

μεταλ έγραψε:Όλα μια χαρά... σχετικό και αυτό. Όταν μιλάμε για άϋλα πράγματα στην σφαίρα του μεταφυσικού σαφώς και δεν χρειάζεται απόδειξη: είτε πιστεύεις, είτε όχι. Αν εγώ πιστεύω σε κάτι σαφώς και δεν υποχρεούμαι να το αποδείξω, απλά πιστεύω. Αν εσύ δεν πιστεύεις και θέλεις αποδείξεις, είναι δικό σου θέμα! Εμένα σε θέμα πίστης μου είναι αδιάφορο να σου αποδείξω το οτιδήποτε. Αυτό έλειπε! Και βασικά... αυτό λέμε εδώ και δεκάδες σελίδες.


το θεμα ομως ειναι τα πιστευω μας, να εχουν καποια βαση και να στηριζονται καπου. και το θεμα με την πιστη ειναι οτι δεχεστε την πιστη που επικρατει απο τους περισσοτερους ανθρωπους, αλλα οχι αυτη λιγων ανθρωπων. και τωρα αμα βγει μια νεα θρησκεια, θα γελατε και θα λετε "τι ειναι αυτα που λεει. ναρωκτικα παιρνει?".
επισης εαν δεν θελεις να αποδειξεις σε κανεναν τιποτα και εαν δεν θελεις να σου αποδειξει κανενας τιποτα και αυτος, τοτε για ποιο λογο κανεις συζητηση και διαβαζεις αυτη την ενοτητα? προφανως νιωθεις την αναγκη να μιλησεις/γραψεις για αυτα που πιστευεις και να τα υποστηριξεις. :up:
Κανόνες και διαδικασία μακροχρόνιου δανεισμού συγγραμμάτων σε φοιτητές κατατακτήριων εξετάσεων και σε όσους εξετάζονται σε μάθημα για δεύτερη φορά, ενώ έχει αλλάξει το σύγγραμμα. Περισσότερα εδώ.
Άβαταρ μέλους
dr.strangelove
Επίτιμος Διαχειριστής
Επίτιμος Διαχειριστής
 
Δημοσιεύσεις: 13051
Εγγραφή: 02 Δεκ 2008, 20:44
Τοποθεσία: Στη χώρα των θαυμάτων...
Σχολή/Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό seveN » 12 Μάιος 2011, 00:31

Βασικα για πειτε κατι πιο συγκεκριμενο σε θεμα πιστης ή αμφιλεγομενου γεγονοτος μπας και βρουμε καμια ακρη :tease:
Άβαταρ μέλους
seveN
 
Δημοσιεύσεις: 3094
Εγγραφή: 02 Δεκ 2010, 19:19
Τοποθεσία: Αθήνα
Σχολή/Τμήμα: Τμήμα Φιλολογίας
Ευχαριστώ: 5

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό 21/4/67 » 12 Μάιος 2011, 09:23

Τα ανωτέρω σχόλια κατα την γνώμην μου (εις την πλειοψηφίαν αυτων) κινουνται εις την σφαιραν μιας καθ΄όλα ξεπερασμενης ψευτοφιλοσοφίας του συρμού και μιας νηπιώδους οιήσεως ανθρώπων, οι οποίοι μόλις ανεκάλυψαν ότι διαθετουν λογικήν,υπερεξετίμησαν αυτήν και δι΄αυτης κατέστησαν οι εξηγηταί και τιμηταί των πάντων. Η μωρία και η αλαζονεία είναι βασικόν χαρακτηριστικόν του μεταπτωτικού ανθρώπου.Όταν δε αυτή συνοδεύεται από την κρίσιν της μετεφηβικής ηλικίας τα αποτελεσματα ειναι εμφανη.Σημειωτέον ότι κατα τους νηπτικούς πατερας, μήτηρ όλων των παθων είναι η φιλαυτία.

Σημερον θα αναλύσουμε εν συνόψει την έννοιαν του δόγματος,της δογματικής και τάς υφισταμένας σήμερον παρεξηγήσεις του όρου,ηθελημένας ή μή.

Με τον όρον ''Δογματική'', προσδιορίζομεν το γνωστικόν αντικείμενον του συστηματικού κλάδου της Θεολογίας, το οποίον εξετάζει και παρουσιάζει με συστηματικόν τρόπον όλας τας αληθείας της πίστεως, αι οποίαι απεκαλύφθησαν από τον Τριαδικόν Θεόν εις το πρόσωπον του Ιησού Χριστού, φυλάσσονται από την Εκκλησίαν και διδάσκονται από αυτήν.

Η Δογματική, οφείλει το όνομά της εις τον Βικέντιον Δαμοδόν, ο οποίος εισήγαγεν εις τον ελληνικόν χώρον τον όρον ''Δογματική Θεολογία''.

Η Δογματική Θεολογία, ως έννοια που διατηρεί απόστασιν από τόν δογματισμόν, οφείλει όχι μόνο να γνωρίζεται αλλά και να βιώνεται, ώστε να μην καταντά ιδεολογία. Ο Κλήμης Αλεξανδρείας, ο Θεοδώρητος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, διαρκώς επαναλαμβάνουν ότι "ούτε η γνώσις άνευ πίστεως, ούτε η πίστις ανευ γνώσεως", το οποίο σημαίνει ότι το λογικό του ανθρώπου δεν υποδουλουται εις τήν πίστιν, αλλά αντιθέτως, "διά της βιώσεως του περιεχομένου της πίστεως σχηματίζει...περί αυτού αδίστακτον βεβαιότητα". Επιπλέον, η απουσία δογματισμού από την Δογματικήν Θεολογίαν οφείλει να οδηγεί εις την αναγνώρισιν ότι, η αποκεκαλυμμένη θεία αλήθεια η οποία αποτελεί και το αντικείμενον της, δεν μπορεί να αποτελεί μια στατική πραγματικότητα, αλλά ως ζωή και βίωμα, βρίσκεται εις συνεχή κίνησιν ως προς τον τρόπον κατανοήσεως και εξοικειώσεώς της από την πλευράν του πιστού.

Θα ήτο χρήσιμον, εξαρχής να αποσαφηνισθεί ότι η Δογματική δεν έχει σχέση με την έννοιαν του Δογματισμού. Ο δογματισμός δηλοι ιδεοληψίαν, και είναι μια εκτροπή η οποία μπορεί να σχετίζεται με οποιονδήποτε τομέα της ανθρωπίνης ζωής και λειτουργίας, όπως με την επιστήμην ή την πολιτικήν. Εις τον τομέα της Θεολογίας, ο δογματισμός έχει ασφαλώς αρνητικόν περιεχόμενον και εκδηλώσεις του αφορούν εις τον φονταμενταλισμόν, τον φανατισμόν, τον ευσεβισμόν, τη μετατροπήν της Εκκλησίας εις σωματειακάς κοινότητας ή εις πολιτικοθρησκευτικόν κίνημα. Η δογματική θεολογία της Εκκλησίας είναι ελευθερα αποδοχή και ζων βίωμα, και όχι ιδεοληψία, άρα οφείλει να χρησιμοποιεί την πειθώ.

Αυτονόητον θα πρέπει να θεωρείται το γεγονός ότι η Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας έχει διαφορετικόν περιεχόμενον από εκείνην του Ρωμαιοκαθολικισμου, ο οποίος διηύρυνε μονομερώς την Ιεράν Παράδοσιν και εισήγαγε νέα δόγματα και διδασκαλίες, όσο και από εκείνη του Προτεσταντισμού, ο οποίος απέρριψε την Ιεράν Παράδοσιν ως πηγήν της δογματικής του και εκ τούτου ωδηγήθη εις "νεωτερισμούς και πολλάς ετεροδιδασκαλίας".

Εντός των πλαισίων αυτών, το περιεχόμενον της Ορθοδοξου Δογματικης εκτίθεται κατά το εξής Πατερικόν σχήμα:
1.Τριαδική Θεολογία: εξέτασις της ύπαρξεως, των ιδιωμάτων, των ενεργειών κ.λπ. της Αγίας Τριάδος.
2.Κοσμολογία: εξέτασις του Κτιστού ή αλλιώς Κτίσεως ή Δημιουργίας (πνευματικός-υλικός κόσμος και άνθρωπος).
3.Χριστολογία: τα περί της ενανθρωπήσεως, υποστατικής ενώσεως, φύσεων κ.λπ. του Ιησού Χριστού και Θεού Λόγου.
4.Εκκλησιολογία: τα περί της έννοιας, της φύσεως, των ιδιοτήτων κ.λπ., της Εκκλησίας.
5.Μυστηριολογία: εξετάζει το περιεχόμενον, την αναγκαιότητα, τα αποτελέσματα των Ιερών Μυστηρίων ως μέσων χορηγήσεως της Θείας Χάριτος και της σωτηρίας.
6.Σωτηριολογία: εξετάζει τους όρους της σωτηρίας τοΰ ανθρώπου, δηλ. τα περί της πίστεως και των έργων του.
7.Εσχατολογία: τα περί του θανάτου, την πέραν του τάφου ζωήν, την δευτέραν παρουσίαν, την Ανάστασιν των νεκρών, την τελική κρίσιν κ.λπ.
Έν εκ των σπουδαιοτέρων σημείων που πρέπει να κατανοηθούν, είναι ότι η Δογματική δεν ψάχνει δια την αλήθειαν. Η εξ αποκαλύψεως αλήθεια υπάρχει και βιώνεται πριν ακόμη η Δογματική αρχίσει το έργον της. Άρα η Δογματική δεν καλείται να κατασκευάσει με λογικόν τρόπον τα δόγματα όπως οι φιλόσοφοι, αλλά ασχολείται με την έρευναν της αποκεκαλυμμένης ήδη αλήθειας, με την έκθεσίν της, με την εξήγησιν, διασάφησιν και εμβάθυνσιν εις αυτήν, αλλά και με την διάκρισιν της από κάθε πλάνην και ίσως την υπεράσπισίν της "κατά πάσης ενστάσεως". Αυτή είναι και η λεγομένη αναλυτική μέθοδος με την οποίαν εργάζεται η Δογματική. Από την άλλην, με την συνθετικήν μέθοδο, η επιστήμη της Δογματικής προχωρει από το επί μέρους προς το γενικόν και εργαζομένη συνθετικως, βασίζεται εις όλα τα μνημεία της Αποκαλύψεως για να εκθέσει μιαν γενικήν, καθολικήν εικόνα της κάθε μιας χριστιανικής διδασκαλίας, πάντα εργαζομενη ιστορικως, καθώς η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Εκκλησία της Παραδόσεως.

Στο αντικείμενο της Δογματικής, είναι δυνατόν να έχουν θέσιν και τα θεολογούμενα (γνώμαι ενός ή περισσοτέρων Πατέρων κατά των οποίων δεν υπάρχουν τοποθετήσεις της Εκκλησίας) ή αι θεολογικαί γνώμαι (ιδιωτικαί απόψεις θεολόγων, αι οποίαι δεν αντιφάσκουν ως προς τα δόγματα της Εκκλησίας, υπολείπονται όμως των πατερικών Θεολογουμένων), αυτά όμως θα πρέπει να διακρίνονται σαφώς από τα δόγματα.

Ο θεμελιώδης ρόλος της δογματικής, την υποχρεώνει να διατηρεί στενήν σχέσιν με τους υπολοιπους τομείς της Θεολογίας. Η Χριστιανική Ηθική αντλεί το περιεχόμενόν της από την Δογματικήν, ώστε η ζωή του πιστού να εναρμονίζεται προς τα δόγματα της Εκκλησίας, η Απολογητική για να υπερασπισθεί τα δόγματα χρειάζεται βαθειαν γνώσιν της Δογματικής, το ίδιο και η Συμβολική, ως μία "Συγκριτική Δογματική" των διαφόρων Χριστιανικών Ομολογιών, επίσης η Δογματική αντλεί από τα πορίσματα της Ερμηνευτικής της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, ο Ιστορικός κλάδος της Θεολογίας συνδέεται με την Δογματικήν μέσα από την έκθεσιν της ιστορίας της Εκκλησίας, της ιστοριας και θεολογίας των Οικουμενικών Συνόδων και της θεολογίας των Πατέρων, ενώ και η Λειτουργική, η Κατηχητική, η Ομιλητική, η Ποιμαντική, η Εξομολογητική και τό Κανονικόν Δίκαιον, αντλούν εις μεγαν βαθμόν το περιεχόμενόν τους από τη Δογματικήν.

Η μακρά ιστορία της Δογματικής μπορεί να διαιρεθεί εις τρεις περιόδους: α) την αρχαίαν ή πατερικήν, μέχρι την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο (787) και το Φώτειο σχίσμα με την Δυτικήν Εκκλησίαν (867), β) την Βυζαντινήν και Μεσαιωνικήν, μέχρι την Άλωσιν της Κων/πόλεως και την εμφάνισιν του κινήματος του Λουθήρου εις την Δύσιν (1517), και γ) την νεώτεραν, μέχρι σήμερα.

α) Περίοδος Αρχαία ή Πατερική
Είναι η χρονική περίοδος μέχρι την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδον (787) και το Φώτειον σχίσμα με τη Δυτικήν Εκκλησία (867). Κατά την περίοδον αυτήν λαμβάνει χώρα ο δογματικός καθορισμός του Τριαδικού και του Χριστολογικού και των συναφών δογμάτων μέχρι την τιμήν των εικόνων, από τας επτά Οικουμενικας Συνόδους. Από πολύ νωρίς αρχίζει η επεξεργασία των δογμάτων μέσα από τα ποικίλα συγγράμματα απολογητικού ή πολεμικού χαρακτήρα των εκκλησιαστικών Πατέρων και συγγραφέων. Εμφανίζονται τα πρώτα δογματικά συστήματα για την διασάφησιν και υπεράσπισιν Ορθοδόξων Δογμάτων με πρώτον τον Ωριγένην (3ος αι.) και το έργον του "Περί άρχων" . Το δεύτερον αξιόλογον δογματικού περιεχομένου έργον είναι το "Λόγος κατηχητικός ο μέγας" του Γρηγορίου Νύσσης (4ος αι.). Πληρέστερον αυτών, ήτο το έργον του Θεοδωρήτου Κύρου (5ος αι.) "Θείων δογμάτων επιτομή" και αρτιώτερον όλων, η "Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου πίστεως" του Ιωάννου Δαμασκηνού (8ος αι.), κλασσικόν δογματικόν έργον της Ορθοδοξου Εκκλησίας. Εκτός όμως αυτών, δεν θα πρέπει να υποτιμωνται και πλήθος άλλων έργων της πρώτης περιόδου τα οποία ανήκουν εις τον Ιουστίνον (2ος αι.) ("Διάλογος προς Τρύφωνα"), τον Ειρηναίον (2ος αι.) ("Έλεγχος και ανατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως" και "Εις επίδειξιν του αποστολικού κηρύγματος"), τον Κλήμεντα Αλεξανδρείας (3ος αι.) (η τριλογία "Λόγος προτρεπτικός", "Παιδαγωγός" και "Στρωματείς"), τον Γρηγόριον Νεοκαισαρείας (3ος αι.) ("Έκθεσις πίστεως"). Μεταγενεστέρως, κατά τον 4ον αιώνα, με αφορμήν τον Αρειανισμόν και άλλας αιρέσεις έγραψαν ο Μ. Αθανάσιος, ο Μ. Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων και ο Επιφάνιος. Κατά τους επομενους αιώνας, σημαντικά δογματικά έργα συνέγραψαν οι Λεόντιος Βυζάντιος (6ος αι.) και Μάξιμος Ομολογητής (7ος αι.).

β) Περίοδος Βυζαντινή - Μεσαιωνική
Είναι η χρονική περίοδος μέχρι την Άλωσιν της Κων/πόλεως και την εμφάνισιν του κινήματος του Λουθήρου εις την Δύσιν (1517). Από τον 9ο αιώνα, οπότε και σταμάτησε ο δογματικός καθορισμός μέσω των Οικουμενικών Συνόδων, η Ορθόδοξη Δογματική περιωρίσθη εις την επεξεργασίαν των παραδεδομένων και εις την καταπολέμησιν των λατινικών καινοτομιών, καθώς εις την Δύσιν ήκμαζεν η Σχολαστική θεολογία, η οποία ανέπτυξε νέα δόγματα, όπως αυτά τα οποία αφορούν εις τα Ιερά Μυστήρια καθώς και τα περί απολυτρώσεως, αφέσεων και παπικής εξουσίας. Κατά τον 12ον αιώνα ο Ευθύμιος Ζιγαβηνός έγραψε την "Πανοπλία δογματική", ενώ ο Νικήτας Ακομινάτος ή Χωνιάτης συνέγραψε το έργο "Θησαυρός Ορθοδοξίας". Παράλληλα εγράφησαν και άλλα δογματικοπολεμικά έργα, κυρίως κατά των Λατίνων, όπως του πατριάρχου Φωτίου (9ος αι.) ''Περί της του Αγίου Πνεύματος μυσταγωγίας", του αυτοκράτορα Θεοδώρου Β΄ (13ος αι.) "Χριστιανικής Θεολογίας λόγοι οκτώ", του Γρηγορίου Παλαμά (14ος αι.) τα περί Ησυχασμού και κατά των Λατίνων, αλλά και του αυτοκράτορος Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού, του Νείλου Καβάσιλα, του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, του Συμεών Θεσσαλονίκης (15ος αι.) ("Έκθεσις ορθοδόξου πίστεως" και "Περί τελετών και μυστηρίων"), του Ιωσήφ Βρυεννίου, του Μάρκου Ευγενικού και του Γενναδίου Σχολαρίου.

γ) Περίοδος νεωτέρα
Είναι η χρονική περίοδος που φτάνει έως τας ημέρας μας. Κατα τα έτη μετά την Άλωσιν, οπωσδήποτε εσημειώθη μία κατάπτωσις της θεολογικής παιδείας εις την Ελληνικήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν, αλλά και πάλι δεν έπαυσε να υπάρχουν αξιόλογοι δογματολόγοι. Κατά την τρίτην αυτήν περίοδον της ιστορίας της δογματικής, ο Προτεσταντισμός, εξελίχθη ραγδαίως, αλλά και ο Ρωμαιοκαθολικισμός, εθέσπισε τα νέα του δόγματα. Έτσι, η Ορθόδοξος Εκκλησία ηναγκάσθη να διεξαγαγει σκληρόν θεολογικόν αγώνα με τους ετεροθρήσκους, μέσω αλεπαλλήλων τοπικών Συνόδων και ποικίλων άλλων εκκλησιαστικών διακηρύξεων, πράξεων και ομολογιών, ιδιαιτερως εναντίον του Προτεσταντισμού, γεγονός το οποίον έδωκεν ώθησιν εις την δογματικήν θεολογίαν. Ποικίλα δογματικά έργα έγραψαν οι επόμενοι ορθόδοξοι θεολόγοι: Παχώμιος Ρουσάνος, Μανουήλ Κορίνθιος, Ιερεμίας Β΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (16ος αι.), Μελέτιος Πηγάς, Μάξιμος Μαργούνιος, Γαβριήλ Σεβήρος, Μάξιμος Πελοποννήσιος, Μητροφάνης Κριτόπουλος, Μελέτιος Συρίγος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων Νεκτάριος (17ος αι.), Πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος, Σεβαστός Κυμινίτης (18ος αι.), Ευγένιος Βούλγαρις, Αθανάσιος Πάριος (19ος αι.). Νεώτερα έργα δογματικής θεολογίας που αξίζουν να αναφερθούν είναι αυτά των Χ. Ανδρούτσου ("Δογματική της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας", ), Ιω. Καρμίρη ("Τα Δογματικά και Συμβολικά Μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας", ), Π. Τρεμπέλα ("Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας", ), Ιωάννου Ρωμανίδου ("Δογματική και Συμβολική Θεολογία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας", ), Νικολάου Ματσούκα ("Δογματική και Συμβολική Θεολογία", ).

Αυτά τα ολίγα περί Δογματικης και δογματισμου,προκειμένου όλοι οι καλοπροαίρετοι,εχέφρονες και σώφρονες συμφοιτηταί μας, να ενημερωθούν δια την πραγματικήν σημασίαν και το αληθες νοημα των εννοιων.Εν ολίγοις ,αγαπητοι συνάδελφοι και σεβαστα μέλη του εκλεκτου φόρουμ , ο δογματισμός είναι μία έννοια η οποία εξ ορισμου υπάρχει οπουδήποτε αλλου εκτός από την Εκκλησίαν και την διδασκαλίαν της. Εις τον χωρον της Εκκλησίας,της Κιβωτου της Χάριτος, υπάρχει ως όργανον προς μελετην της αποκεκαλυμμένης θείας αληθείας μόνον ο θεολογικός κλάδος της Δογματικής.Ο δογματισμός πάλι υπάρχει οπουδήποτε αλλου,έλκων ετυμολογικως την σημασίαν του εξ αυτης, αλλα επ΄ ουδενί ταυτιζόμενος με αυτήν.

Kαλον είναι,εξάλλου, πάντοτε όλοι οι ευσεβεις Χριστιανοί να ενθυμούμεθα, ότι η γνώσις της υπαρξεως του Θεού μπορεί να βασισθεί τόσο εις την λογικήν όσο και εις την πίστιν. Οι μεγαλύτεροι επιστήμονες, όπως ο Godel και ο Collins, ήσαν και είναι θεϊσταί. Εις μιαν εποχήν καθ΄ην η πρόοδος της επιστήμης εκπλήσσει καθημερινως, η θρησκεία παραμένει ισχυρά και επίκαιρος όσο ποτέ.

Μετά τιμης




“Φεύγετε τούς Παπικούς ως φεύγει τις από όφεως και από προσώπου πυρός”
(ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ)

“Ει Μοναχοί εισίν τινές εν τοις νυν καιροίς, δειξάτωσαν επί τοις έργοις. Έργον δε Μοναχού εστίν μηδέν ανέχεσθαι καινοτομεισθαι το Ευαγγέλιον”
( ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ)


ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η΄ ΘΑΝΑΤΟΣ
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η΄ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΜΕ ΟΡΘΙΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ
Τελευταία επεξεργασία από 21/4/67 και 12 Μάιος 2011, 13:10, έχει επεξεργασθεί 6 φορά/ες συνολικά
ΕικόναΕικόναΕικόνα ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΓΙΩΡΓΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ!!! ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ!!!ΣΤΕΛΑΡΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ!!!ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ 1000 ΧΡΟΝΙΑ!
Άβαταρ μέλους
21/4/67
Banned
Banned
 
Δημοσιεύσεις: 100
Εγγραφή: 21 Μαρ 2011, 09:26
Σχολή/Τμήμα: Ή Ορθοδοξία ή θάνατος
Ή Ορθοδοξία ή πόλεμος
Ευχαριστώ: 0

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dr.strangelove » 12 Μάιος 2011, 12:33

δεν καταλαβαινω που αποσκοπει αυτη η ιστορικο-θρησκευτικη αναδρομη που κανεις. ανεφερε κανενας πιο πανω τα περι δογματισμου της εκκλησιας? (εαν ναι συγγνωμη για την ακυρη δημοσιευση μου, αλλα νομιζω πως διαβασα ολες τις δημοσιευσεις. ισως κατι να μου ξεφυγε) Ειναι και βαρετη κιολας αν μου επιτρεπεις και δεν εχουμε και κατι να συζητησουμε σχετικα με αυτο το θεμα :oops:
Κανόνες και διαδικασία μακροχρόνιου δανεισμού συγγραμμάτων σε φοιτητές κατατακτήριων εξετάσεων και σε όσους εξετάζονται σε μάθημα για δεύτερη φορά, ενώ έχει αλλάξει το σύγγραμμα. Περισσότερα εδώ.
Άβαταρ μέλους
dr.strangelove
Επίτιμος Διαχειριστής
Επίτιμος Διαχειριστής
 
Δημοσιεύσεις: 13051
Εγγραφή: 02 Δεκ 2008, 20:44
Τοποθεσία: Στη χώρα των θαυμάτων...
Σχολή/Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό 21/4/67 » 12 Μάιος 2011, 12:55

dr.strangelove έγραψε:δεν καταλαβαινω που αποσκοπει αυτη η ιστορικο-θρησκευτικη αναδρομη που κανεις. ανεφερε κανενας πιο πανω τα περι δογματισμου της εκκλησιας? (εαν ναι συγγνωμη για την ακυρη δημοσιευση μου, αλλα νομιζω πως διαβασα ολες τις δημοσιευσεις. ισως κατι να μου ξεφυγε) Ειναι και βαρετη κιολας αν μου επιτρεπεις και δεν εχουμε και κατι να συζητησουμε σχετικα με αυτο το θεμα :oops:


Είχον την αίσθησιν ότι θα σας ενδιέφερε να μάθετε καποια πράγματα δια την Ορθόδοξον Δογματικήν.Εάν κάποιοι θεωρειτε βαρετην μίαν τοσουτον ενδελεχη ανάλυσιν ,ζητω συγγνώμην. Παρόλα αυτά, ίσως κάποιοι από τους αγαπητούς συναδελφους ανεγνωσαν με ενδιαφερον την δημοσίευσίν μου. :cry: (Πάντως μην λησμονειτε ότι τα χρησιμα και ψυχωφελη,συχνα είναι και βαρετα.Ενω τα περιττα και ανουσια είναι τα πιπεράτα,τα οποία προς στιγμην μόνον φαινονται ενδιαφεροντα ,καθόσον δημιουργουν απλως μίαν ομιχλην και μιαν στειραν αντιπαραθεσιν) :peace:(''Αι μεν ριζαι της παιδειας πικραί ,οι δε καρποί γλυκεις)
ΕικόναΕικόναΕικόνα ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΓΙΩΡΓΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ!!! ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ!!!ΣΤΕΛΑΡΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ!!!ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ 1000 ΧΡΟΝΙΑ!
Άβαταρ μέλους
21/4/67
Banned
Banned
 
Δημοσιεύσεις: 100
Εγγραφή: 21 Μαρ 2011, 09:26
Σχολή/Τμήμα: Ή Ορθοδοξία ή θάνατος
Ή Ορθοδοξία ή πόλεμος
Ευχαριστώ: 0

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Αλέξης-en99 » 12 Μάιος 2011, 17:18

dr.strangelove έγραψε:
μεταλ έγραψε:Όλα μια χαρά... σχετικό και αυτό. Όταν μιλάμε για άϋλα πράγματα στην σφαίρα του μεταφυσικού σαφώς και δεν χρειάζεται απόδειξη: είτε πιστεύεις, είτε όχι. Αν εγώ πιστεύω σε κάτι σαφώς και δεν υποχρεούμαι να το αποδείξω, απλά πιστεύω. Αν εσύ δεν πιστεύεις και θέλεις αποδείξεις, είναι δικό σου θέμα! Εμένα σε θέμα πίστης μου είναι αδιάφορο να σου αποδείξω το οτιδήποτε. Αυτό έλειπε! Και βασικά... αυτό λέμε εδώ και δεκάδες σελίδες.


το θεμα ομως ειναι τα πιστευω μας, να εχουν καποια βαση και να στηριζονται καπου. και το θεμα με την πιστη ειναι οτι δεχεστε την πιστη που επικρατει απο τους περισσοτερους ανθρωπους, αλλα οχι αυτη λιγων ανθρωπων. και τωρα αμα βγει μια νεα θρησκεια, θα γελατε και θα λετε "τι ειναι αυτα που λεει. ναρωκτικα παιρνει?".


Κατ' αρχάς, δεν είναι σωστό που μου μιλάς στο δεύτερο πληθυντικό: δεν εκπροσωπώ κανέναν σ' αυτό το θέμα και γενικότερα. Άλλωστε, έχω γράψει αρκετά με τα οποία η επίσημη εκκλησία θα διαφωνούσε.

Έπειτα, ποιος σου είπε ότι δεν δέχομαι την πίστη λίγων ανθρώπων; Από πού το έβγαλες αυτό το συμπέρασμα; Είπα κάτι τέτοιο πουθενά; Ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει σε ό,τι θέλει, αυτό λέω από την αρχή, δεν κατηγόρησα κανέναν ούτε επειδή πιστεύει ούτε επειδή δεν πιστεύει. Αυτό θεωρώ θα ήταν μάταιο, ανούσιο. Εσένα π.χ. προσπάθησα να σου αποδείξω και πείσω ότι κακώς (sic) δεν πιστεύεις;

Και στο θέμα της υποθετικής νέας θρησκείας πάλι κάνεις λάθος. Για παράδειγμα τα τελευταία χρόνια έχει αναβιώσει σε μεγάλο βαθμό και με συνεχή αυξητική τάση η θρησκεία της αρχαίας Ελλάδας, το δωδεκάθεο. Δεν βλέπω κανέναν να τους κατηγορεί ότι παίρνουν ναρκωτικά πλην φυσικά κάποιων φανατικών θρησκόληπτων. Ακόμα και η επίσημη εκκλησία ως παραπλανημένους τους θεωρεί, όχι ως... ναρκομανείς. Ίσα-ίσα που επειδή το κίνημα αυτό (επιστροφής στης κλασικές θρησκείες) σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει αυξανόμενη απήχηση σε όλη την Ευρώπη, το ελληνικό αντίστοιχο κίνημα απολαμβάνει όλο και μεγαλύτερου σεβασμού, σύμφωνα με την εικόνα που έχω εγώ τουλάχιστον. Και διευκρινίζω ότι δεν έχω καμία σχέση ούτε ενστερνίζομαι τις απόψεις των σύγχρονων λάτρεων του δωδεκάθεου, αλλά το σωστό να λέγεται.

επισης εαν δεν θελεις να αποδειξεις σε κανεναν τιποτα και εαν δεν θελεις να σου αποδειξει κανενας τιποτα και αυτος, τοτε για ποιο λογο κανεις συζητηση και διαβαζεις αυτη την ενοτητα? προφανως νιωθεις την αναγκη να μιλησεις/γραψεις για αυτα που πιστευεις και να τα υποστηριξεις. :up:


Πολύ σωστό το συμπέρασμά σου. Προφανώς για αυτό συμμετέχω. Πάντα από μια δημιουργική συζήτηση κάτι μαθαίνω και πάντα μου αρέσει να διαβάζω ιδέες και απόψεις διαφορετικές από τις δικές μου άσχετα αν τελικά τις απορρίψω εν όλω ή εν μέρει. Λέγεται ανοιχτό μυαλό, μια από τις βασικές αρχές της επιστημονικής σκέψης, όπως φυσικά γνωρίζεις. :up:
Τελευταία επεξεργασία από Αλέξης-en99 και 13 Μάιος 2011, 09:59, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
They say the sea is cold, but the sea contains
the hottest blood of all...
(Whales Weep Not! by D.H. Lawrence)
Άβαταρ μέλους
Αλέξης-en99
Supporter
Supporter
 
Δημοσιεύσεις: 3001
Εγγραφή: 09 Σεπ 2009, 11:20
Τοποθεσία: Athens
Σχολή/Τμήμα: Πρώην ΤΑΣ και ΜΝΕΦ h.c.

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό nickthegreek992 » 12 Μάιος 2011, 22:05

Spoiler:
Ο "Ελληνοέλληνας"

Όλα καλά και περίκαλα τά 'χουμε με την πατρίδα. Με το έθνος, την ιστορία μας, και τους «αρχαίους ημών πρόγονοι». Μόνο που ξεχάσαμε ένα. Πως εμείς οι νέοι με τους αρχαίους έλληνες έχουμε τόσα κοινά, όσα ο χασαποσφαγέας με τις κορδέλες, και η μοδίστρα με τα κριάρια. Κι από την άλλη φουσκώνουμε και κορδώνουμε, και ταρτουφίζουμε για «τσι γενναίοι προγονοί» σαν τι;

Όπως εκείνος ο τράγος του Σικελιανού- που εσήκωνε το απανω χείλι του, εβέλαζε μαρκαλιστικά, και οσφραινότανε όλο το δείλι την αρμύρα στη θάλασσα της Κινέττας. Αλλίμονο. Η δάφνη κατεμαράνθη. Έτσι δεν εψιθύριζε ο Σολωμός στο Διάλογο κλαίγοντας; Η δάφνη κατεμαράνθη... Όταν είσαι μέσα στο μάτι του κυκλώνα, είναι δύσκολο νά 'χεις εικόνα για τα γύρω σου. Και ζώντας μέσα στη χώρα δεν έχουμε εικόνα για τη σημερινή Ελλάδα.

Αρχές του 1993 έγινε μια εκδήλωση στο Παρίσι από έλληνες καλλιτέχνες για την ασβολερή Κύπρο. Εκείνο το θαλασσοφίλητο νησί. Εκεί, ένας δημοσιογράφος ερώτησε τρεις τέσσερες έγκριτους έλληνες που ζουν μόνιμα στη Γαλλία μια ερώτηση καίρια: "Για ειπέτε μου, τους είπε, εσείς που όντας μακρυά από την Ελλάδα βλέπετε με άλλο μάτι, το αληθινό του νοσταλγού και του πάσχοντα. Με το μάτι του Οδυσσέα. Τι γνώμη έχει το παγκόσμιο κοινό για τη σύγχρονη Ελλάδα; Τη βλέπει τάχατες και τη νομίζει όπως εμείς εκεί κάτου στο Κακοσάλεσι και την Αθήνα;"

Η απόκριση που του δώσανε και οι τέσσερες ξαναζωντάνεψε, τίμιε αναγνώστη, τις σπαθιές που δίνανε οι ντελήδες του Κιουταχή στη μάχη του Ανάλατου. Όταν πια είχε πέσει ο τρανός Καραϊσκάκης.: "Ποια Ελλάδα, μακάριε άνθρωπε", του είπανε. "Μιλάς για ίσκιους στη συννεφιά. Και για σύννεφα στην αιθρία. Για τον έξω κόσμο Ελλάδα δεν υπάρχει. Κανείς δε την ξέρει, κανείς δεν τη μελετάει, κανείς δεν τη συλλογάται. Δεν άκουσες το παλιό μοιρολόι;

"Κλάψε με, μάνα, κλάψε με, Και πεθαμένο γράψε με"...

Άκουσε λοιπόν, και μάθε το. Και κει που θα γυρίσεις, να το ειπείς και να το μολογήσεις. Η Ελλάδα είναι σβησμένη από τον κατάλογο των εθνών. Αν στείλει κάποτε στους ξένους κανένα παράπονο ή κανένα παρακαλετό, το συζητούν πέντε δέκα άνθρωποι της διπλωματίας σε κάποιο γραφείο, και παίρνουνε την απόφαση, όπως εμείς παραγγέλνουμε καφέ στο καφενείο και στα μπιλιάρδα."

Αυτή είναι η εικόνα που έχουνε οι ξένοι για την Ελλάδα. Κι ο σουλτάνος το γομάρι δεν ξέρει τι του γίνεται. Έτσι δεν είπε ο πασάς της Σκόντρας, όταν ακούστηκε ότι οι ραγιάδες σηκωθήκανε στο Μοριά; Τώρα γυρίστηκε η τάξη. Σουλτάνος είναι ο έλληνας πολιτικός.

Λάβε τη σύγχρονη Ελλάδα σαν ποσότητα και σαν ποιότητα, για να μιλήσουμε με «κατηγορίες». Κι έλα να μας περιγράφεις τι βλέπεις. Σαν ποσότητα πρώτα. Αν αντικρύσουμε τον πληθυσμό της γης σε κλίμακα μικρογραφική ένα προς πέντε εκατομμύρια, 1: 5 χ ΙΟ6, θα βρούμε πως ο πληθυσμός του πλανήτη μας είναι ένα χωριό από χίλιους κατοίκους. Ανάμεσα σ' αυτούς τους χίλιους οι έλληνες είμαστε δύο άνθρωποι, που τρεκλοπατάμε και αρκουδίζουμε μέσα στο πλήθος. Ζαλισμένοι και φουκαράδες ξετρέχουνε να συναντηθούν μεταξύ τους. Αν τα καταφέρουν να μη σκυλοφαγωθούν, ζητούν να συνεννοηθούν με τους άλλους. Σε μια γλώσσα που δε μιλιέται, και σε μια γραφή που δε διαβάζεται. Λίγο μουστάκι, λίγο πρικοιόύλι, χρώμα τέτζερη αγάνωτου, ζουνάρι, βέλεσι, φούντα, κι αμάν αμάν. Σερβιτόροι και αγωγιάτες όλοι μας. Και κακοί σαράφηδες του μάρμαρου, του ήλιου, και της θάλασσας.

Σαν ποιότητα ύστερα. Είμαστε ένας λαός χωρίς ταυτότητα. Με μια ιστορία που ο ίδιος τη νομίζει λαμπρή. Και απορεί, πώς και δεν πέφτουν οι ξένοι ξεροί μπροστά στο μεγαλείο της. Οι ξένοι όμως, σαν συλλογιούνται την ελληνική ιστορία, την αρχαία εννοώ, γιατί για τη νέα δεν έχουν ακούσει, και βάλουν απέναντι της εμάς τους νεοέλληνες, φέρνουν στο μυαλό τους άλλες παραστάσεις. Φέρνουν στο μυαλό τους κάποιους καμηλιέρηδες που περπατούν στο Καρνάκ και στη Γκίζα. Τι σχέση ημπορεί νά 'χουν, συλλογιούνται, ετούτοι οι φελλάχοι του Μισιριού σήμερα με τους αρχαίους Φαραώ, και το βασιλικό ήθος των πυραμίδων τους;

Την ίδια σχέση βρίσκουν οι ξένοι στους σημερινούς έλληνες με τους αρχαίους. Οι θεωρίες των διάφορων Φαλμε-ράυερ έχουν περάσει στους φράγκους. Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι τους αποσβολώσαμε με τους ιστορικούς, τους γλωσσολόγους, και τους λαογράφους μας. Λάθος. Κρύβουμε το κεφάλι με το λιανό μας δάχτυλο. Και βέβαια. Πώς μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ο μέγας γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκις έλεγε αυτά που έλεγε, -ορθά- κι από την άλλη έβριζε το Σολωμό μας αγράμματο, και τη γλώσσα του σκύβαλα και μαλλιαρά μαλλιά;

Σχέση με τους αρχαίους έλληνες έχουμε εμείς, λένε οι γάλλοι, οι εγγλέζοι και οι γερμανοί. Εμείς, που τους ανακαλύψαμε, τους αναστυλώσαμε, τους εξηγήσαμε. Για τους ευρωπαίους οι νεοέλληνες είμαστε μια δράκα ανθρώπων απρόσωπη, ανάμεσα σε βαλκανιλίκι, τουρκο-λογιά και αράπηδες. Είμαστε οι "ορτοντόξ"...

Με το ρούσικο τυπικό στη γραφή, με τους κουμπέδες και τους τρούλλους πάνω από τα σπίτια των χωριών μας, με ακτινογραφίες σωμάτων και σκουληκόμορφες φιγούρες αγίων στους τοίχους των εκκλησιών. Οι ευρωπαίοι βλέπουνε τους πολιτικούς μας να ψηφίζουν στη Βουλή να μπει το «ορθόδοξος» στην ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, κατά τη διαταγή των παπάδων, και κοιτάνε ανακατωμένοι και ναυτιάζοντας κατά το θεοκρατικό Ιράν και τους Αγιατολάχους. Τέτοιοι οι βουλευτές μας, ακόμη και της Αριστεράς. «Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί εκατάστρεψαν το έθνος». Έτσι γράφει ο Παπαδιαμάντης.

Θέλεις νά 'χεις πιστή την εικόνα του νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι Μακαρίου Β' της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράχτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της τούρκισσας, και έχεις το νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο. Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα, φέρε την εικόνα του αρχαίου έλληνα, για να μετρήσεις τη διαφορά.

Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φτέρνες.

Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι ελληνίδες του Αργούς και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάντη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου.

Όλες και όλοι στηριγμένοι χαρούμενα σε κάποια μαρμάρινη στήλη, σ' ένα λιτό κιονόκρανο, σε μια κρήνη λευκή της Αγοράς. Με περίγυρα τους ωραίους γεωμετρημένους ναούς, αναπαμένους στο φως και στην αιθρία. Άνθρωποι, και θεοί, και αγάλματα ένα.

Όλα ετούτα, για να συγκρίνεις την παλαιή και τη νέα Ελλάδα, να τα βάλεις και να τα παραβάλεις. Και στήσε τον Φράγκο από δίπλα, να τα κοιτάει και να τα αποτιμά. Με το δίκιο του θά 'χει να σου ειπεί: "άλλο πράμα η μέρα και το φως, και άλλο η νύχτα και οι μαύροι βρυκολάκοι". Δε γίνεται να βάλεις στο ίδιο βάζο υάκινθους και βάτα.

Και κάπου θα αποσώσουν επιτιμητικά την κρίση τους:
- Ακούς αναίδεια; Να μας ζητούν κι από πάνω τα ελγίνεια μάρμαρα. Ποιοι μωρέ; Οι χριστιανοχομεΐνηδες;

Αλλά είναι καιρός από τις ασκήσεις επί χάρτου να περάσουμε στα πεδία των επιχειρήσεων. Να κοιτάξουμε την πυρκαγιά που αποτεφρώνει το σπιτάκι μας. Γιατί είμαστε σβησμένοι από τον κατάλογο των εθνών; Γιατί η Μακεδονία γίνεται Σκόπια, η Κύπρος γίνεται τουρκιά, το Αιγαίο διεκδικιέται ως το mare nostrum των Οθωμανών; Γιατί ο πρόεδρος της Τουρκίας είπε πρόσφατα στην Αθήνα, ότι είμαστε μια επαρχία του παλιού οθωμανικού κράτους, που αποσχίσθηκε και πρέπει να μας ξανα-προσαρτήσουν; Γιατί ο Μπερίσα της Αλβανίας έχει να λέει πως οι έλληνες κάνουν διπλωματία που έρχεται από το Μεσαίωνα και τους παπάδες; Γιατί ο Αλέξανδρος βαφτίζεται Ισκεντέρ, και ο Όμηρος Ομέρ Βρυώνης; Γιατί οι διακόσιες χιλιάδες έλληνες της Πόλης γίνανε χίλιοι, και οι τούρκοι της Δυτικής Θράκης θρασομανούν, και γίνουνται όγκος κακοήθης που ετοιμάζει μεταστάσεις;

Γιατί δύο από τους πιο σημαντικούς ποιητές μας, ο μέτριος Σεφέρης κι ο μεγάλος Καβάφης, καταγράφουνται στις διεθνείς ανθολογίες και τους ποιητικούς καταλόγους μισό έλληνες μισό τούρκοι; Γιατί όλα τα αυτονόητα εθνικά μας δίκαια ευρωπαίοι και αλβανοί, βούλγαροι και εβραίοι, ορθόδοξοι και ρούσοι, τούρκοι και βουσμανοαμερικανοί τα βλέπουν σαν ανόητες και μίζερες προκλήσεις, σαν υλακές και κλεφτοεπαιτείες; Ποια τύφλωση μας φέρνει να μη βλέπουμε ότι στα μάτια των ξένων εκαταντήσαμε πάλι οι παλαιοί εκείνοι γραικολιγούρηδες; Οι esurientes graeculi του Γιουβενάλη και του Κικέρωνα;

Το πράγμα έχει και περιγραφή και ερμηνεία. Μέσα στη χώρα, μέσα στην παιδεία δηλαδή και την παράδοση μας, εμείς περνάμε τους εαυτούς μας λιοντάρια, εκεί που οι έξω από τη χώρα μας βλέπουνε ποντίκια. Θαρρούμε πως είμαστε τα παιδόγγονα του Αριστοτέλη και του Αλέξανδρου. Οι ξένοι όμως σε μας βλέπουνε τις μούμιες που βρεθήκανε σε κάποια ασήμαντα Μασταβά. Γιατί; Τα διότι είναι πολλά. Όλα όμως συρρέουν σε μια κοίτη. Σε μια απλή εξίσωση με δύο όρους και ένα ίσον. Είναι ότι: νεοέλληνες ίσον ελληνοεβραίοι.

Αν εφαρμόσουμε αυτή την εξίσωση στα πράγματα, θα μας δώσει δύο γινόμενα. Το πρώτο είναι ότι ζούμε σε εθνική πόλωση. Το δεύτερο, ακολουθία του πρώτου, ότι ζούμε χωρίς εθνική ταυτότητα. Ότι οι νεοέλληνες είμαστε ελληνοεβραίοι σημαίνει το εξής: ενώ λέμε και φωνάζουμε και κηρύχνουμε ότι είμαστε έλληνες, στην ουσία κινιόμαστε και υπάρχουμε και μιλάμε σα να είμαστε εβραίοι. Αυτή είναι η αντίφαση. Είναι η σύγκρουση και η αντινομία που παράγει την πόλωση. Και η πόλωση στην πράξη γίνεται απώλεια της εθνικής ταυτότητας. Και το τελευταίο τούτο σημαίνει πολλά. Στην πιο απλή διατύπωση, σημαίνει νά 'σαι τουρκόγυφτας, και να ζητάς να σε βλέπουν οι άλλοι πρίγκιπα. Σημαίνει νά 'σαι η μούμια των Μασταβά, και να ζητάς από τους ευρωπαίους να σε βλέπουν ιδιοκτήτη της Ακρόπολης. Σημαίνει να σε θωρείς λιοντάρι, και οι ξένοι να σε λογαριάζουνε πόντικα. Απώλεια της εθνικής ταυτότητας είναι να σε βλέπουν οι άλλοι αρκουδόρεμα, και συ να τους φωνάζεις πως ντε και καλά είσαι η Ολυμπία. Και ύστερα να τους ζητάς Ολυμπιακούς αγώνες στην καλογρέζα. Χλευαστικό του καλογριά.

Είναι μεγάλη ιστορία να πιαστώ να σε πείσω, ότι οι νεοέλληνες από τους αρχαίους έχουμε μόνο το τομάρι που κρέμεται στο τσιγκέλι του σφαγέα, θέλει κότσια το πράμα. Θέλει καιρό και κόπο. Θέλει σκύψιμο μέσα μας, και σκάψιμο βαθύ. Και κυρίως αυτό: θέλει το μεγάλο πόνο.

Θα σε καλέσω όμως σ' έναν απλό περίπατο. Θα κάνουμε ένα πείραμα, που λένε οι φυσικοί. Για νά 'χουμε αποτέλεσμα έμπεδο. Και η γνώση που θα κερδίσουμε νά 'ναι σίγουρη. Θα επιχειρήσουμε μια στατιστική έρευνα. Θα διατρέξουμε τη χώρα απ' άκρη σ' άκρη. Θα ρωτήσουμε νεοέλληνες απ' όλες τις τάξεις και όλα τα επίπεδα. Γυναίκες και άντρες, γερόντους και παιδιά, αγράμματους και επιστήμονες, φτωχούς και πλούσιους να μας ειπούν τι γνωρίζουν για την αρχαία Ελλάδα. Ζητούμε μια γνώση σοβαρή και υποψιασμένη. Όχι φολκλόρ και γραφικότητες. Όχι δηλαδή ο Ηρακλής μωρό έπνιξε τα φίδια· ότι ο Αρχιμήδης εχάραζε κύκλους στην άμμο- ούτε τάν ή επί τάς, μέτρον άριστον και τον Μινώταυρος στην Κρήτη. Αλλα να μας ειπούνε, δηλαδή, αν έχουνε ακουστά τα ονόματα Εμπεδοκλής, Αναξίμανδρος, Αριστόξενος ο Ταραντίνος, Διογένης Λαέρτιος, Αγελάδας, Λεύκιππος, Πυθαγόρας ο Ρηγίνος, Πυθέας.

Να μας ειπούνε, πόσοι φιλόλογοι, έξω από τα σχολικά κολυβογράμματα, έχουν διαβάσει στο πρωτότυπο τρεις διάλογους του Πλάτωνα, δύο Νεμεόνικους του Πινδάρου, την Ωδή στην αρετή του Αριστοτέλη, έναν Ομηρικό Ύμνο. Να μας πουν αν ξέρουν ότι στη διάλεξη του για την αρετή ο Πλάτων έκαμε στους ακροατές του ένα μάθημα γεωμετρίας, ότι η Ακρόπολη των Αθηνών είναι δωρικό, και όχι ιωνικό καλλιτέχνημα, ότι η διδασκαλία τραγωδίας στο θέατρο ήταν κήρυγμα από άμβωνος, ότι η θρησκεία των ελλήνων ήταν αισθητική προσέγγιση των φυσικών φαινομένων.

Δε νομίζω, αναγνώστη μου, ότι σε όλα αυτά τα επίπεδα η έρευνα μας θα δώσει ποσοστά γνώσης και κατοχής σε βάθος του κλασικού κόσμου από τους νεοέλληνες που να υπερβαίνουν τους δύο στους χίλιους.
Τι φωνάζουμε τότε, και φουσκώνουμε, και χτυπάμε το κούτελο στο μάρμαρο ότι είμαστε έλληνες; Για το θεό δηλαδή. Παράκρουση και παραφροσύνη...

Θα μου ειπείτε:
- Μήπως και οι ευρωπαίοι γνωρίζουν σε τέτοιο βάθος την αρχαία Ελλάδα;

Θα σας ειπώ:
-Όχι. Αλλά οι ευρωπαίοι δεν καυχιούνται ότι είναι έλληνες, όπως εμείς. Καυχιούνται ότι είναι γάλλοι, και ιταλοί, και βέλγοι.

Γιατί αυτό είναι στην ουσία της η αρχαία Ελλάδα. Δεν είναι τα πασουμάκια του Ηρακλή στο παλάτι της Ομφάλης. Ούτε ο Οδυσσέας με το παλούκι του στη σπηλιά του Κύκλωπα. Η αρχαία Ελλάδα είναι ένας πολιτισμός ασύγκριτος. Μια κοσμοθεωρία πλήρης. Ένας τρόπος ζωής ολοκληρωμένος και τέλειος. Είναι η πιο κοντά στη φύση και στη φυσική αϊδιότητα κοινωνία, που έσωσε να δημιουργήσει ο άνθρωπος. Δεν είναι τυχαίο που λέξεις ελληνικές, όπως μουσική, θέατρο, οργασμός, φιλοσοφία, μαθηματικά, φυσική, δημοκρατία, γεωμετρία, πολιτική, περάσανε σε όλες τις γλώσσες των εθνών του OHE σήμερα. Και με τις λέξεις αυτές ζουν και δηλώνουν τις βαθύτερες ουσίες του ανθρώπινου βίου τα δισεκατομμύρια του πλανήτη. Δεν είναι τυχαίο, που όχι μόνο ο πλανήτης αλλά και ο ουρανός, το σύμπαν ολόκληρο είναι κατάσπαρτο με τις ελληνικές λέξεις και με τα ελληνικά γράμματα που ονομάζουν διεθνώς τους αστερισμούς, και τους φωτεινότερους αστέρες του κάθε αστερισμού. Κοίτα πρόχειρα το εξώφυλλο της "Γκέμμας".

Όχι. Δεν είναι καθόλου τυχαίο. Εκείνο που είναι τυχαίο, είναι πως ο λαός που κατοικεί σήμερα στη χώρα που παλαιά την εκατοίκησαν οι έλληνες, ονομάζουνται έλληνες. Η έρευνα μας έδειξε ότι μόνο έλληνες δεν είναι. Γιατί τους έλληνες ούτε τους βλέπουν ούτε τους γνωρίζουν.

Από το Ελληνικό ερχόμαστε στό Εβραίικο. Ερωτάμε το ίδιο στατιστικό δείγμα, το ευρύ και το πλήρες, αν έχουν ακουστά τα ονόματα Μωϋσής, Αβραάμ, Ησαΐας, Ηλίας με το άρμα, Νώε, Βαφτιστής, Εύα η πρωτόπλαστη, Ιώβ, ο Δαναήλ στο λάκκο, η Σάρα που γέννησε με εξωσωματική. Και όχι μόνο τα ονόματα, αλλά και τις πράξεις ή τις αξίες που εκφράζουν αυτά τα ονόματα.

Υπάρχει γριά στην επικράτεια που να μην τους ξεύρει τούτους τους εβραίους; Δεν υπάρχει ούτε γριά, ούτε ορνιθοκλόπος στις Σποράδες, ούτε κλεφτογιδάς στην Κρήτη. Εδώ τα ποσοστά αντιστρέφουνται. Στους χίλιους νεοέλληνες τα ναι γίνουνται ενιακόσια τόσα, και τα όχι δύο. Και δεν ξεύρουν μόνο τα ονόματα, αλλά είναι έτοιμοι να σου κάνουν αναλύσεις στην ουνιβερσιτά και στην ακαντέμια για τις ηθικές και άλλες αξίες που εκφράζει το κάθε όνομα.

Μ' ένα λόγο, ο μέγας και ο βαθύς εβραίικος πολιτισμός -δεν ειρωνεύομαι, κυριολεκτώ- μέσα από τη χριστιανική του μετάλλαξη, κι αυτή πια δεν είναι ούτε μεγάλη ούτε βαθιά, πέρασε ως το μυελό των οστών και στη διπλή σπείρα του DNA όλων των νεοελλήνων. Ένα μόνο δε γνωρίζουν. Ότι ο σπουδαίος αυτός πολιτισμός είναι εντελώς αντίθετος με τον πολιτισμό της κλασικής Ελλάδας. Το αρνί και ο λύκος. Ο πάμφωτος ναός της Αφαίας στην Αίγινα, και το μονύδριο της αγίας Ελεούσας στο νησί της λίμνης των Ιωαννίνων, με την αγράμματη καλόγρια που κυνηγά τις έγκυες και τις λεχώνες, γιατί 'ναι μαγαρισμένες, λέει.

Έλληνες θα ειπεί δύο και δύο τέσσερα στη γη. Όχι δύο και δύο είκοσι δύο στον ουρανό.
Έλληνες θα ειπεί να τελείς στους νεκρούς τις χοές της Ηλέκτρας. Όχι κεριά στους νεκρόλακκους, και δηνάρια στο σακούλι του τουρκόπαπα.
Έλληνες θα ειπεί να προσκυνάς τακτικά στους Δελφούς το "γνώθι σαντόν". Όχι να κάνεις την εξομολόγηση στους αγράμματους πνευματικούς και στους μαύρους ψυχοσώστες.
Έλληνες θα ειπεί να σταθείς μπροστά στη στήλη του Κεραμεικού και να διαβάσεις το επιτύμβιο: "στάθί και οϊκτιρον". Σταμάτα, και δάκρυσε· γιατί δε ζω πιά. Κι όχι να σκαλίζεις πάνω σε σταυρούς κορακίστικα λόγια και νοήματα: προσδοκώ ανάσταση νεκρών.
Έλληνες θα ειπεί το πρωί να γελάς σαν παιδί. Το μεσημέρι να κουβεντιάζεις φρόνιμα. Και το δείλι να δακρύζεις περήφανα. Κι όχι το πρωί να κάνεις μετάνοιες στα τούβλα. Το μεσημέρι να γίνεσαι φοροφυγάς στο κράτος και επίτροπος στην ενορία σου. Και το βράδυ να κρύβεσαι στην κώχη του φόβου σου, και να ολολύζεις σα βερέμης.

Ακόμη κι ο Ελύτης, καθώς εγέρασε, τό 'ριξε στους αγγέλους και στα σουδάρια. Τι απογοήτεψη...

Έλληνες θα ειπεί όσο ζεις, να δοξάζεις με τους γείτονες τον ήλιο και τον άνθρωπο. Και να παλεύεις με τους συντρόφους τη γη και τη θάλασσα. Και σαν πεθάνεις, να μαζεύουνται οι φίλοι γύρω από τη μνήμη σου, να πίνουνε παλιό κρασί, και να σε τραγουδάνε:

Τρεις αντρειωμένοι εβούλησαν να βγουν από τον Άδη,
Ένας το Μάη θέλει να βγει κι άλλος τον Αλωνάρη,
Κι ο Δήμος τ' αγια-Δημητριού ν' ανοίξει γιοματάρι.

Μια λυγερή τους άκουσε, γυρεύει να την πάρουν.
Κόρη, βροντούν τ' ασήμια σου, το φελλοκάλιγό σου,
και τα χρυσά γιορντάνια σου, θα μας ακούσει ο Χάρος.



Δημήτρης Λιαντίνης
(Αποσπάσματα απο το βιβλίο του "ΓΚΕΜΜΑ"

Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2011/01/o ... z1MAcsyuuS


Ελπίζω να μην "πυροδοτήσω" τσακωμό με τη συγκεκριμένη δημοσίευση. :lola:
Ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στη Σχολή μας πριν χρόνια και έγινε, βέβαια, γνωστός στο ευρύ κοινό με την αυτοκτονία του.
'Αιτία έλομένου, θεός άναίτιος.
Άβαταρ μέλους
nickthegreek992
 
Δημοσιεύσεις: 287
Εγγραφή: 30 Σεπ 2010, 10:43
Τοποθεσία: Along the road and on down the causeway.
Ευχαριστώ: 0

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ » 12 Μάιος 2011, 23:33

Εγώ έχω καταλήξει ότι τελικά,
κάποιοι δεν πιστεύουν σε τίποτα,
οι υπόλοιποι πιστεύουν σε κάτι,
εγώ πιστεύω ότι πρέπει να πιω άλλο ένα :oops:
Άβαταρ μέλους
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ
 
Δημοσιεύσεις: 1544
Εγγραφή: 13 Φεβ 2010, 17:45
Σχολή/Τμήμα: Φου Που Αψου!!
Ευχαριστώ: 13

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό 21/4/67 » 13 Μάιος 2011, 07:55

Καλήν ημέραν να έχετε όλοι ,εκλεκτοί συνάδελφοι!

Σήμερον 13 Μαΐου, η Εκκλησία μας τιμα την Αγίαν Γλυκερίαν!Έτη πολλά και ευτυχη εις τούς εορτάζοντας συναδέλφους μας!

Η Αγία Γλυκερία εγεννήθη εις την Τραϊανούπολιν τον 2ον αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτωρ ήτο ό Αντωνίνος. Η Γλυκερία ήτο Χριστιανή και εδείκνυε την πίστιν της δι΄ έργων. Όταν έμαθε αυτό ό ηγεμών Σαβίνος, συνέλαβεν αυτήν και με εκβιαστικόν τρόπον προσεπάθησε να την πεισει να θυσιάσει εις τα είδωλα. Η Γλυκερία, αφού προσηυχήθη εις τον Χριστόν, συνέτριψε το είδωλον του Διός. Τότε οι ειδωλολάτραι την ελιθοβόλησαν με μανίαν. Άλλα ουδείς λίθος ετραυμάτισε την Γλυκερίαν, και το γεγονός αυτό είχεν ως αποτέλεσμα να πιστεύσουν εις την χριστιανικήν πίστιν πολλοί ειδωλολάτραι. Αφού εβασάνισαν αυτήν με πολλούς τρόπους, τελικως την έρριψαν ως τροφήν εις έν άγριον θηρίον, το οποίον δεν την κατεσπάραξεν, αλλά το τραυμα πού κατέφερεν εις αυτήν προεκάλεσε μετά από ολίγας ημέρας τον θάνατον της. Το λείψανόν της ενεταφιάσθη εις την Ηράκλειαν. Ούτως ή Γλυκερία, δια της χάριτος του Θεου, έμεινε πιστή Χριστιανή μέχρι το τέλος. Και εις όλους ημάς, υπενθυμίζει τους λόγους του Θεού, "γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής".

Την καλλιπάρθενον, Χριστού τιμήσωμεν, την άριστεύσασαν πόνοις αθλήσεως, και ασθενεια της σαρκός, τον όφιν καταβαλούσαν πόθω γαρ του Κτίσαντος, των βασάνων την έφοδον, παρ' ουδέν ήγήσατο, και θεόθεν δεδόξασται προς ην άναβοήσωμεν πάντες:Χαίροις θεόφρον Γλυκερία.
Τελευταία επεξεργασία από 21/4/67 και 13 Μάιος 2011, 11:38, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
ΕικόναΕικόναΕικόνα ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΓΙΩΡΓΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ!!! ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ!!!ΣΤΕΛΑΡΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ!!!ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ 1000 ΧΡΟΝΙΑ!
Άβαταρ μέλους
21/4/67
Banned
Banned
 
Δημοσιεύσεις: 100
Εγγραφή: 21 Μαρ 2011, 09:26
Σχολή/Τμήμα: Ή Ορθοδοξία ή θάνατος
Ή Ορθοδοξία ή πόλεμος
Ευχαριστώ: 0

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Αλέξης-en99 » 13 Μάιος 2011, 08:41

nickthegreek992 έγραψε:Δημήτρης Λιαντίνης
(Αποσπάσματα απο το βιβλίο του "ΓΚΕΜΜΑ"

Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2011/01/o ... z1MAcsyuuS

Ελπίζω να μην "πυροδοτήσω" τσακωμό με τη συγκεκριμένη δημοσίευση. :lola:
Ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στη Σχολή μας πριν χρόνια και έγινε, βέβαια, γνωστός στο ευρύ κοινό με την αυτοκτονία του.


Ε, δεν θα το 'λεγα, γιατί να πυροδοτήσει τσακωμό η δημοσίευση; Δεν λέει και τίποτα πρωτοφανές ή κατακριτέο. Πάντως αυτό που μου έχει κάνει περισσότερο εντύπωση για τον συγκεκριμένο καθηγητή, όσο έχω ασχοληθεί μαζί του, είναι οι συγγενείς του με πρώτη την σύζυγό του έχουν απορρίψει κατηγορηματικά κάθε χρήση του ονόματος και της μνήμης του καθηγητή για ιδίο όφελος από οπαδούς του δωδεκάθεου, που εδώ που τα λέμε το έχουν ξεφτιλίσει λίγο το πράγμα. Μάλιστα ήταν και στα δικαστήρια μέχρι πρόσφατα με τους διαχειριστές μιας ιστοσελίδας που έφερε το όνομά του, liantinis.gr που έπειτα μετακόμισε στο .org.

Εμπάσει περιπτώσει, παραθέτω για το συγκεκριμένο θέμα ένα ακόμα σκόπιμα παλιό (2003) άρθρο σε αντικειμενική, ουδέτερη ξένη ιστοσελίδα. Σε αυτό μιλάει και ένας άλλος καθηγητής, ο Τρύφων Ολύμπιος, αλλά καταλήγει με μια δήλωση-κλειδί εκπροσώπου του παλιού ΥΠΕΠΘ:

"‘We wouldn’t have Socrates or Plato without polytheism’"
http://scotlandonsunday.scotsman.com/wo ... 2463333.jp
They say the sea is cold, but the sea contains
the hottest blood of all...
(Whales Weep Not! by D.H. Lawrence)
Άβαταρ μέλους
Αλέξης-en99
Supporter
Supporter
 
Δημοσιεύσεις: 3001
Εγγραφή: 09 Σεπ 2009, 11:20
Τοποθεσία: Athens
Σχολή/Τμήμα: Πρώην ΤΑΣ και ΜΝΕΦ h.c.

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Nessie » 13 Μάιος 2011, 20:57

Troll έγραψε:Αυτά τα ολίγα περί Δογματικης και δογματισμου,προκειμένου όλοι οι καλοπροαίρετοι,εχέφρονες και σώφρονες συμφοιτηταί μας, να ενημερωθούν δια την πραγματικήν σημασίαν και το αληθες νοημα των εννοιων.Εν ολίγοις ,αγαπητοι συνάδελφοι και σεβαστα μέλη του εκλεκτου φόρουμ , ο δογματισμός είναι μία έννοια η οποία εξ ορισμου υπάρχει οπουδήποτε αλλου εκτός από την Εκκλησίαν και την διδασκαλίαν της. Εις τον χωρον της Εκκλησίας,της Κιβωτου της Χάριτος, υπάρχει ως όργανον προς μελετην της αποκεκαλυμμένης θείας αληθείας μόνον ο θεολογικός κλάδος της Δογματικής.Ο δογματισμός πάλι υπάρχει οπουδήποτε αλλου,έλκων ετυμολογικως την σημασίαν του εξ αυτης, αλλα επ΄ ουδενί ταυτιζόμενος με αυτήν.

Kαλον είναι,εξάλλου, πάντοτε όλοι οι ευσεβεις Χριστιανοί να ενθυμούμεθα, ότι η γνώσις της υπαρξεως του Θεού μπορεί να βασισθεί τόσο εις την λογικήν όσο και εις την πίστιν. Οι μεγαλύτεροι επιστήμονες, όπως ο Godel και ο Collins, ήσαν και είναι θεϊσταί. Εις μιαν εποχήν καθ΄ην η πρόοδος της επιστήμης εκπλήσσει καθημερινως, η θρησκεία παραμένει ισχυρά και επίκαιρος όσο ποτέ.

Μετά τιμης




“Φεύγετε τούς Παπικούς ως φεύγει τις από όφεως και από προσώπου πυρός”
(ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ)

“Ει Μοναχοί εισίν τινές εν τοις νυν καιροίς, δειξάτωσαν επί τοις έργοις. Έργον δε Μοναχού εστίν μηδέν ανέχεσθαι καινοτομεισθαι το Ευαγγέλιον”
( ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ)


ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η΄ ΘΑΝΑΤΟΣ
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η΄ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΜΕ ΟΡΘΙΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ


Troll έγραψε:Καλήν ημέραν να έχετε όλοι ,εκλεκτοί συνάδελφοι!

Σήμερον 13 Μαΐου, η Εκκλησία μας τιμα την Αγίαν Γλυκερίαν!Έτη πολλά και ευτυχη εις τούς εορτάζοντας συναδέλφους μας!

Η Αγία Γλυκερία εγεννήθη εις την Τραϊανούπολιν τον 2ον αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτωρ ήτο ό Αντωνίνος. Η Γλυκερία ήτο Χριστιανή και εδείκνυε την πίστιν της δι΄ έργων. Όταν έμαθε αυτό ό ηγεμών Σαβίνος, συνέλαβεν αυτήν και με εκβιαστικόν τρόπον προσεπάθησε να την πεισει να θυσιάσει εις τα είδωλα. Η Γλυκερία, αφού προσηυχήθη εις τον Χριστόν, συνέτριψε το είδωλον του Διός. Τότε οι ειδωλολάτραι την ελιθοβόλησαν με μανίαν. Άλλα ουδείς λίθος ετραυμάτισε την Γλυκερίαν, και το γεγονός αυτό είχεν ως αποτέλεσμα να πιστεύσουν εις την χριστιανικήν πίστιν πολλοί ειδωλολάτραι. Αφού εβασάνισαν αυτήν με πολλούς τρόπους, τελικως την έρριψαν ως τροφήν εις έν άγριον θηρίον, το οποίον δεν την κατεσπάραξεν, αλλά το τραυμα πού κατέφερεν εις αυτήν προεκάλεσε μετά από ολίγας ημέρας τον θάνατον της. Το λείψανόν της ενεταφιάσθη εις την Ηράκλειαν. Ούτως ή Γλυκερία, δια της χάριτος του Θεου, έμεινε πιστή Χριστιανή μέχρι το τέλος. Και εις όλους ημάς, υπενθυμίζει τους λόγους του Θεού, "γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής".

Την καλλιπάρθενον, Χριστού τιμήσωμεν, την άριστεύσασαν πόνοις αθλήσεως, και ασθενεια της σαρκός, τον όφιν καταβαλούσαν πόθω γαρ του Κτίσαντος, των βασάνων την έφοδον, παρ' ουδέν ήγήσατο, και θεόθεν δεδόξασται προς ην άναβοήσωμεν πάντες:Χαίροις θεόφρον Γλυκερία.



Πολύ ενδιαφέροντα, ευχαριστούμε για τον χρόνο που αφιέρωσες για να μας δώσεις όλες αυτές τις πληροφορίες. Πιστεύω ότι θα εκτιμηθεί η προσπάθειά σου και απο όσους γράφουν στο forum, και από τους απλούς αναγνώστες (ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν κι αυτοί).
Άβαταρ μέλους
Nessie
 
Δημοσιεύσεις: 144
Εγγραφή: 15 Σεπ 2009, 12:36
Τοποθεσία: Ζούγκλα
Ευχαριστώ: 1

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό 21/4/67 » 17 Μάιος 2011, 13:14

Καλήν εσπέραν να έχετε , αγαπητοί συνάδελφοι -μέλη του εκλεκτού φόρουμ!
Σήμερον θα ομιλήσωμεν, οπως προσφάτως υπεσχέθημεν, (και κατόπιν παρακλήσεως από επιφανές μέλος του φόρουμ) δια την Αγίαν Γραφήν.Θα αναλύσωμεν ενδελεχως και με απλάς λέξεις, την θέσιν και την σημασίαν της δια το Ορθόδοξον Δόγμα,προκειμένου να λυθεί πασα απορία.

Κατ΄αρχάς πρέπει να είπωμεν και να ορίσωμεν τί είναι Αποκάλυψις.Αποκάλυψις είναι η φανέρωση εκείνου, που ήτο κεκρυμμένον και άγνωστον. Θεία Αποκάλυψις είναι η αυτοφανέρωσις του Θεού εις τον άνθρωπον. Έχομεν δύο αποκαλύψεις. Την φυσικήν Αποκάλυψιν και την υπερφυσικήν Αποκάλυψιν. Εις την φυσικήν Αποκάλυψιν δυνάμεθα να ειπωμεν ότι στηρίζονται εν μέρει όλαι αι παλαιαί ψευδείς θρησκείαι. Από την υπερφυσικήν θείαν Αποκάλυψιν προέρχονται ο Ιουδαϊσμός πρώτα με ατελή Αποκάλυψιν και ο Χριστιανισμός με πλήρη και τελειαν την θείαν Αποκάλυψιν.

Η φυσική θεία Αποκάλυψις είναι η φανέρωσις του Θεού από τον υλικόν κόσμον, που υπάρχει έξω και γύρω από τον άνθρωπον. Φυσική Αποκάλυψις είναι επίσης και η μαρτυρία περί του Θεού, που γίνεται μέσα μας από το ισχυρόν θρησκευτικόν αίσθημα και από τον ηθικόν νόμον, που είναι έμφυτα και τα δύο εις τον άνθρωπον. Αυτή η φυσική Αποκάλυψις σαν φωνή διακηρύττει εις τα βάθη της ψυχής του την παρουσίαν του Θεού.

Η υπερφυσική θεία Αποκάλυψις είναι η απ’ ευθείας αποκάλυψις του Θεού από αυτόν τον ίδιον, ώστε ο ίδιος ο Θεός να έρχεται εις άμεσον επαφήν καί επικοινωνίαν με τον άνθρωπον και να αυτοφανερουται, να αποκαλύπτει ο ίδιος τον εαυτόν του εις τον άνθρωπον. Ούτως αυτοφανερουται ο Θεός εις τον Αδάμ και προ και μετά την πτώσιν του εντός του Παραδείσου, ίνα καθοδηγήσει αυτόν εις τόν δρόμον της αληθείας. Φανερουται εις τον Αβραάμ και καθοδηγεί και αυτόν εις τα ζητήματα της πίστεως και της ζωής του. Φανερουται εις πολλούς δικαίους και πιστούς ανθρώπους. Η πρώτη όμως επίσημος, η κυρία και καθαυτό Αποκάλυψις γίνεται εις τον μέγαν προφήτην Μωυσήν 1500 χρόνια προ Χριστού επί του όρους Σινά. Εκεί ο Θεός δίδει τάς διατάξεις δια την Ιουδαϊκήν θρησκείαν. Αυτή είναι η πρώτη θεία Αποκάλυψις προς τον Ιουδαϊκόν λαόν, η Παλαιά Διαθήκη, η οποία ήτο πρόδρομος της Καινής και παιδαγωγός εις Χριστόν. Ο νόμος και οι προφήται. Διότι μετά τον νόμον που εδόθη διά του Μωυσέως, ακολουθεί μακρά σειρά αγίων προφητών, οι οποίοι και αυτοί αποκαλύπτουν εις τον εβραϊκόν λαόν το θέλημα και τάς εντολάς του Θεού.

Ωστόσο, ατελής υπήρξε η αποκάλυψις αυτή. Διά τουτο ο Θεός κάμνει κατόπιν την πλήρη και τελείαν Αποκάλυψιν του Εαυτού Του και της αληθείας Του.Η πλήρης Αποκάλυψις εδόθη διά του Μονογενούς Υιού Του, διά του Κυρίου Ιησού Χριστού. Η πρώτη Αποκάλυψις εδόθη εις τους Εβραίους με τους προφήτας και η δευτέρα εις ημάς τους Χριστιανούς με τον Υιόν του Θεού, τον Σωτήρα ημων Χριστόν. Η πρώτη είναι ατελής, η δευτέρα πλήρης και τελεια. Η πρώτη προπαρασκευάζει τους ανθρώπους ίνα αποδεχθούν την δευτεραν. Η δευτερα αποκαλύπτει πλήρως τον Θεόν και προσφέρει ασφαλή την σωτηρίαν. Ούτως και αι δύο Θρησκείαι εξ Αποκαλύψεως προέρχονται. Η Ιουδαϊκή πρώτα, η Χριστιανική έπειτα. Είναι δε η Χριστιανική η μόνη αληθης θρησκεία, αφού μόνη έχει την πλήρη και τελειαν υπερφυσικήν θείαν Αποκάλυψιν. Η πρώτη, η Ιουδαϊκή, είναι μέρος. Η Χριστιανική κατέχει το πλήρωμα, το όλον της θείας Αποκαλυψεως και μετά από αυτήν τίποτε δεν μένει προς αποκάλυψιν του Θεού.

Ιδρυτής της χριστιανικής θρησκείας είναι ο Κύριός ημων Ιησούς Χριστός. Χαρακτηριστικόν γνώρισμα αυτής είναι ότι διδάσκει και ζητεί από τους οπαδούς της την πίστιν εις τον Ένα και μόνον αληθινόν Θεόν, την Αγίαν Τριάδα. Όλοι οι Χριστιανοί πιστεύουν και ομολογούν «Πατέρα, Υιόν καί Αγιον Πνευμα, Τριάδα Ομοούσιον καί Αχώριστον». Με την πάροδον όμως των ετών επαρουσιάσθησαν κάποιοι, οιτινες διεστρέβλωσαν και μετέβαλαν τας διδασκαλίας της χριστιανικής πίστεως. Σήμερον, ο χριστιανικός κόσμος είναι διηρημένος εις τρεις κυρίως μεγάλας ομάδας. Πρώτη η Ορθόδοξος Χριστιανική Θρησκεία, η οποία κρατεί ανόθευτα όσα εδίδαξεν ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και οι άγιοι Απόστολοι και αι επτά Οικουμενικαί Σύνοδοι και οι μεγάλοι της Εκκλησίας Πατέρες. Δεύτερον, ο Ρωμαιοκαθολικισμός ή Παπισμός και τρίτον ο Προτεσταντισμός. Οι παπικοί και οι προτεστάνται ενόθευσαν την αρχαία πίστιν και είτε προσεθεσαν είτε αφηρεσαν από όσα εδίδαξεν ο Κύριος και οι Απόστολοι.

Δύο είναι αι πηγαί, από τας οποίας αντλεί τας διδασκαλίας της η Ορθόδοξος Χριστιανική Θρησκεία. Η Αγία Γραφή και η Ιερά Παράδοσις.

Όταν λέγωμεν «Αγία Γραφή», εννοούμεν το σύνολον των βιβλίων, τα οποία εγράφησαν από ευσεβείς άνδρας υπό την έμπνευσιν και καθοδήγησιν του Αγίου Πνεύματος, γι’ αυτό δε και είναι θεόπνευστα. Η Αγία Γραφή είναι το κατ’ εξοχήν θρησκευτικόν βιβλίον της ανθρωπότητος, διότι περιέχει την υπό του Θεού αποκαλυφθείσαν εις τους ανθρώπους αλήθειαν. Βεβαίως, εις την σύνταξιν και διατύπωσιν των νοημάτων και των λόγων της Αγίας Γραφής συνειργάσθη με τον θείον παράγοντα και ο ανθρώπινος παράγων. Και ο μεν θείος παράγων, δηλαδή το Άγιον Πνεύμα, εξασφαλίζει εις την Αγίαν Γραφήν το αλάθητον. Αφού η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστος, άρα είναι και αλάθητος. Κάθε τι που γράφεται εις αυτήν είναι πέρα εως πέρα αληθές και ανταποκρίνεται εις την πραγματικότητα, έστω και αν ημείς δυσκολευόμαστε πολύ ή λίγο να το εννοήσωμεν. Ο τρόπος όμως της διατυπώσεως των θείων αληθειών, το γλωσσικόν ιδίωμα, το ύφος είναι έργον του ανθρωπίνου παράγοντος αναλόγως της λογοτεχνικής ικανότητος των συγγραφέων των βιβλίων της Αγίας Γραφής.Η Αγία Γραφή περιέχει ιστορικά στοιχεια,παρόλα ταυτα είναι βιβλίον θεολογικόν και όχι ιστορικόν και ούτως μόνον εξετάζεται και ερμηνεύεται.Το Άγιον Πνεύμα εφώτισε τους ανθρώπους- συγγραφείς, οι οποίοι έθεσαν εις την υπηρεσίαν Του τας νοητικάς ικανότητας και την γλώσσαν τους. Αυτό τους εφώτισε και τους προεφύλαξε από κάθε πλάνην, ώστε να γράψουν μόνον όσα ο Θεός τους απεκάλυψε και τους ωδήγησε να γράψουν.

Όσα βιβλία της Αγίας Γραφής εγράφησαν προ Χριστού αποτελούν την Παλαιάν Διαθήκην και είναι σαράντα εννέα, περιέχουν δε τας υπό του Θεού αποκαλυφθείσας αληθείας και τα υπό την καθοδήγησιν και έμπνευσιν του Θεού γραφέντα γεγονότα προ της γεννήσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Όσα δε εγράφησαν μετά Χριστόν, αποτελούν την Καινήν Διαθήκην και είναι είκοσι επτά, περιέχουν δε τας αληθείας, τας οποίας ο Κύριος απεκάλυψεν εις τον κόσμον. Διαιρούνται δε τα βιβλία της Αγίας Γραφής, τόσο της Παλαιάς όσο και της Καινής Διαθήκης, ως προς το περιεχόμενον εις ιστορικά, διδακτικά και προφητικά.

Τα βιβλία της Αγίας Γραφής συνεγράφησαν από αγίους ανθρώπους, από τους χρόνους του Μωυσέως έως του τελευταίου αποθανόντος Αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου (περί το 100 μ.Χ.). Και τα μεν περισσότερα των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης εγράφησαν εις την εβραϊκήν γλώσσα, μερικά εις την αραμαϊκήν και ολίγα εις την ελληνικήν. Αλλά και αυτά που εγράφησαν εις την εβραϊκήν και αραμαϊκήν μετεφράσθησαν κατά τον τρίτον π.Χ. αιώνα εις τη ελληνικήν χάριν των Ιουδαίων, οι οποίοι έζων εις χώρας ελληνικάς, όπου ωμιλειτο η ελληνική γλώσσα και δεν εγνώριζον πλέον την εβραϊκήν. Αυτή δε η μετάφρασις είναι η περίφημος μετάφρασις των εβδομήκοντα (Ο΄) μεταφραστών. Τα δε βιβλία της Καινής Διαθήκης όλα εγράφησαν εις την ελληνικήν, γεγονός το οποίον αποτελεί εξαιρετικήν και μοναδικήν τιμήν και ευλογίαν δια το ελληνικόν έθνος.

Η δευτέρα πηγή της Υπερφυσικής Θείας Αποκαλύψεως είναι η Ιερά Παράδοσις.Τα βιβλία της Καινής Διαθήκης ήρχισαν να γράφωνται είκοσι περίπου έτη μετά την Ανάστασιν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος κατά την ημέραν της Πεντηκοστής, το δε τελευταίον από αυτά συνεγράφη περί το 90 μ.Χ. Έως ότου λοιπόν γραφούν όλα τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και κλείσει ο Κανών (η συλλογή των βιβλίων) της Κ. Διαθήκης, η διδασκαλία του Κυρίου και των Αποστόλων παρεδιδετο προφορικως. Επιπλέον εις τα Ευαγγέλια και τα άλλα βιβλία της Κ. Διαθήκης δεν εγράφησαν όλα όσα εδίδαξε και είπε και έκαμεν ο Κύριος. Αποτελούν δε αι άγραφοι αυταί και προφορικώς παραδεδομέναι αποστολικαί διδασκαλίαι μαζί με τα θεόπνευστα βιβλία, που συνέγραψαν οι μαθηταί και Απόστολοι του Κυρίου, την λεγομένην Ιεράν Αποστολικήν Παράδοσιν, η οποία είναι η βάσις και το θεμέλιον της διδασκαλίας της Ορθοδόξου Πίστεως.

Αυτή η άγραφος καταρχάς ιερά Αποστολική Παράδοσις εις τους επομένους αιώνας εσυστηματοποιήθη από τους αγίους Πατέρας της Εκκλησίας και διετυπώθη γραπτώς και περιελήφθη εις τους δογματικούς όρους και τους κανόνες των αγίων Οικουμενικών Συνόδων. Σε τούτο συνετέλεσε και το ότι με την πάροδον των ετών ήρχισαν να διαδίδονται μεταξύ των Χριστιανών εσφαλμέναι και ψευδείς διδασκαλίαι. Τότε ,λοιπόν, οι Επίσκοποι της Εκκλησίας συνεκεντρουντο και συνεκρότουν Οικουμενικάς Συνόδους. Με οδηγόν την γραπτήν διδασκαλίαν της Αγίας Γραφής και την γραπτήν ή άγραφον της Αποστολικής Παραδόσεως, υπό την έμπνευσιν δε , τον φωτισμόν και την καθοδήγησιν του Αγίου Πνεύματος εξήταζον τας νεοφανείς αιρετικάς διδασκαλίας και κατεδείκνυον το ψεύδος και την πλάνην που υπήρχον εις αυτάς και τας κατεδίκαζον, διετύπουν δε βάσει της Αγίας Γραφής και της Αποστολικής Παραδόσεως τα δόγματα και τους όρους της πίστεως. Κάθε διδασκαλία, η οποία δεν ήτο σύμφωνος προς όσα οι άγιοι Απόστολοι εδίδαξαν είτε γραπτώς είτε προφορικώς, καταδικαζετο. Με τον τρόπο αυτόν, η Ιερά Παράδοσις ενεπλουτίζετο με τας εν Αγίω Πνεύματι αποφάσεις των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων. Εις τας Οικουμενικας Συνόδους έλαβον μέρος μεγάλοι της Εκκλησίας Πατέρες, όπως ο Μέγας Αθανάσιος εις την πρώτην εν Νικαία το 325 μ.Χ., ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός εις την δευτέραν εν Κωνσταντινουπόλει το 381 μ.Χ. κλπ.. Αλλά και όταν αυτοί δι΄ οιονδήποτε λόγον δεν ήσαν παρόντες, ελαμβάνοντο σοβαρως υπ΄όψιν τα συγγράμματά τους και η διδασκαλία τους μέχρι σημείου, ώστε ολόκληρος η έκτη Οικουμενική Σύνοδος να υιοθετεί γνώμας και κανόνας του Μεγάλου Βασιλείου.

Τοιουτοτρόπως η Ιερά Παράδοσις βάσει πάντοτε της Αγίας Γραφής και της Αποστολικής Παραδόσεως και της λατρευτικής ζωής της ολονέν αναπτυσσομένης Εκκλησίας ωλοκληρώθη και συνεπληρώθη κατά τον όγδοον αιώνα με την εβδόμην αγίαν και Οικουμενικήν Σύνοδον της Νικαιας το 787 μ.Χ.. Απηρτίσθη τοιουτοτρόπως βάσει της ζωής της Εκκλησίας κατά την διδασκαλίαν της Αγίας Γραφής και της Αποστολικής Παραδόσεως η ιερά Εκκλησιαστική Παράδοσις, η οποία περιλαμβάνει και μερικά τα οποία δεν αναφέρονται μεν συγκεκριμένως εις την Αγίαν Γραφήν, είναι όμως σύμφωνα με την διδασκαλίαν της.Η Ιερά Παράδοσις περιέχει ό,τι διαλαμβάνει και διδάσκει και η Αγία Γραφή, αλλά και κάτι περισσότερο.Να αναφέρουμε μερικά προς κατατόπισίν μας. Το να κτίζωμεν τάς εκκλησίας μας και να προσευχώμεθα κατ΄ Ανατολάς δεν το λέγει η Γραφή, είναι της Παραδόσεως. Ομοίως το να κάμνωμεν το σημείον του Σταυρού, και αυτό της Παραδόσεως είναι. Η τέλεσις του Βαπτίσματος, όπως γίνεται, η ευλογία του ύδατος της ιεράς κολυμβήθρας, ο νηπιοβαπτισμός, η χρίσις του βαπτιζομένου με άγιον έλαιον, η τριττή κατάδυσις εις το υδωρ της κολυμβήθρας, η χρίσις και σφράγισις του βαπτισθέντος με το Άγιον Μύρον, της Παραδόσεως και αυτά. Από την Παράδοσιν επίσης είναι ο τρόπος, κατά τον οποίο τελείται η θεία Λειτουργία, όπως και οι διάφοροι λειτουργικοί τύποι, αι ευχαί της αγίας Αναφοράς και του καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων, ο τρόπος της κοινωνίας των πιστών. Ακόμη αι νεκρώσιμοι ακολουθίαι, τα μνημόσυνα, τα μνημονεύματα ζώντων και τεθνεώτων και άλλα. Όλα αυτά τα διδασκόμεθα από την άγραφον Παράδοσιν

Την Ιεράν αυτήν Παράδοσιν, έτσι όπως διεμορφώθη οριστικως και τελικως και έκλεισε με την εβδομην Οικουμενικήν Σύνοδον, μόνον η Ορθόδοξος Εκκλησία έχει ως πηγήν της διδασκαλίας της γνησιαν και ισόκυρον της Αγίας Γραφής. Μόνον η Ορθόδοξος Εκκλησία. Διότι οι μεν Προτεστάνται έχουν απορρίψει τελείως την Ιεράν Παράδοσιν και αρκούνται μόνον εις την Αγίαν Γραφήν. Και επειδή δεν έχουν ως οδηγόν της ερμηνείας της Αγίας Γραφής την Ιεράν Παράδοσιν, έχουν περιπέσει εις πλήθος κακοδοξιών και είναι διηρημένοι εις εκατοντάδας κοινοτήτων και παραφυάδων. Οι δε Ρωμαιοκαθολικοί (Παπικοί) και μετά την εβδομην Οικουμενικήν Σύνοδον προσέθεσαν νέα δόγματα, τα οποία ή είναι σαφώς αντίθετα προς την Αγίαν Γραφήν και την Ιεράν Παράδοσιν (όπως είναι το δόγμα τους ότι το Άγιον Πνεύμα εκπορεύεται «και εκ του Υιού», το περίφημον filioque), ή δεν μαρτυρούνται και δεν στηρίζονται ούτε εις την Αγίαν Γραφήν ούτε εις την Ιεράν Παράδοσιν των οκτώ πρώτων αιώνων. Μόνο, λοιπόν, η Ορθόδοξος Εκκλησία έχει τας δύο αυτάς θείας και ουρανίας πηγάς της διδασκαλίας της, την Αγίαν Γραφήν και την Ιεράν Παράδοσιν. Και η μεν Αγία Γραφή είναι γνωστή εις όλους. Της δε Ιερας Παραδόσεως συντομοτατη και περιληπτική έκθεσις είναι το ιερόν Σύμβολον της Πίστεως.
ΕικόναΕικόναΕικόνα ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΓΙΩΡΓΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ!!! ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ!!!ΣΤΕΛΑΡΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ!!!ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ 1000 ΧΡΟΝΙΑ!
Άβαταρ μέλους
21/4/67
Banned
Banned
 
Δημοσιεύσεις: 100
Εγγραφή: 21 Μαρ 2011, 09:26
Σχολή/Τμήμα: Ή Ορθοδοξία ή θάνατος
Ή Ορθοδοξία ή πόλεμος
Ευχαριστώ: 0

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dr.strangelove » 17 Μάιος 2011, 23:22

επειδη πριν λιγο γυρισα απο τη δουλεια και το κεφαλι μου ειναι καζανι, θα μου επιτρεψεις να διαβασω καποια αλλη στιγμη τη δημοσιευση σου γιατι ειναι μεγαλη και δεν εχω τωρα το κουραγιο, ουτε και μπορω να συγκεντρωθω και να απαντησω.
ευχαριστω παντως που εκατσες και μου απαντησες :thxx:
Κανόνες και διαδικασία μακροχρόνιου δανεισμού συγγραμμάτων σε φοιτητές κατατακτήριων εξετάσεων και σε όσους εξετάζονται σε μάθημα για δεύτερη φορά, ενώ έχει αλλάξει το σύγγραμμα. Περισσότερα εδώ.
Άβαταρ μέλους
dr.strangelove
Επίτιμος Διαχειριστής
Επίτιμος Διαχειριστής
 
Δημοσιεύσεις: 13051
Εγγραφή: 02 Δεκ 2008, 20:44
Τοποθεσία: Στη χώρα των θαυμάτων...
Σχολή/Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Αλέξης-en99 » 18 Μάιος 2011, 13:08

Την ίδια στιγμή, κάπου στην Αγγλία...

Spoiler:
Σ. Χόκινγκ: «Ο παράδεισος είναι ένα παραμύθι»
Δευτέρα, 16 Μαϊου 2011 14:19

Ο πρώην Λουκασιανός καθηγητής Μαθηματικών και Θεωρητικής Φυσικής στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, μία θέση που στο παρελθόν κατείχε και ο Ισαάκ Νεύτων, έχει και στο παρελθόν κάνει σχόλια περί θρησκείας που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.

Ο παράδεισος είναι ένα παραμύθι για όσους φοβούνται το σκοτάδι, αναφέρει ο Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ, σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Guardian.

Οι γιατροί είχαν δώσει λίγα χρόνια ζωής στον 69χρονο, σήμερα, Χόκινγκ όταν, σε ηλικία 21 ετών, διαγνώστηκε ότι πάσχει από μια ασθένεια του νευρομυϊκού συστήματος ( πλευρική αμυοτροφική σκλήρυνση ή νόσο Lou Gehrig ), αλλά τελικά έγινε ένας από τους διασημότερους επιστήμονες στον κόσμο με το βιβλίο του «Το Χρονικό του Χρόνου» το 1988.

«Ζω με την προοπτική του πρόωρου θανάτου τα τελευταία 49 χρόνια. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, αλλά δεν βιάζομαι και να πεθάνω. Έχω τόσο πολλά να κάνω» δηλώνει στην εφημερίδα.

«Θεωρώ τον εγκέφαλο έναν υπολογιστή που θα σταματήσει να λειτουργεί όταν καταρρεύσουν τα εξαρτήματά του. Δεν υπάρχει παράδεισος ή ζωή μετά θάνατον για κατεστραμμένους υπολογιστές. Αυτό είναι ένα παραμύθι για όσους φοβούνται το σκοτάδι».

Ερωτηθείς για το πώς πρέπει να ζούμε απάντησε: «Πρέπει να αναζητούμε την ύψιστη αξία των πράξεών μας».

Ο Χόκινγκ παραχώρησε τη συνέντευξη ενόψει της διάσκεψης της Google Zeitgeist στο Λονδίνο, όπου θα είναι ομιλητής μαζί με τον Bρετανό υπουργό Οικονομικών Τζορτζ Όσμπορν και τον βραβευμένο με Νομπέλ, οικονομολόγο Τζόζεφ Στίγκλιτς.

Απαντώντας στην ερώτηση «Γιατί βρισκόμαστε εδώ;» θα επιχειρηματολογήσει ότι μικρές κβαντικές διακυμάνσεις στα πρώτα στάδια του σύμπαντος άνοιξαν τον δρόμο για την εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής.

Ο πρώην Λουκασιανός καθηγητής Μαθηματικών και Θεωρητικής Φυσικής στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, μία θέση που στο παρελθόν κατείχε και ο Ισαάκ Νεύτων, έχει και στο παρελθόν κάνει σχόλια περί θρησκείας που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.

Το 2010, το βιβλίο του «Το Μεγάλο Σχέδιο» προκάλεσε έντονες αντιδράσεις μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών για την θέση του ότι δεν χρειάζεται μία θεϊκή δύναμη για να εξηγήσει κανείς την δημιουργία του σύμπαντος.

Εξαιτίας της ανίατης ασθένειάς του, ο Χόκινγκ είναι σχεδόν απόλυτα παράλυτος και καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι. Επικοινωνεί χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή και ένα ειδικό φωνητικό σύστημα.

Το 2009 νοσηλεύτηκε σε σοβαρή κατάσταση μετά από μία εκπαιδευτική περιοδεία του στις ΗΠΑ, αλλά έκτοτε επέστρεψε στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ ως διευθυντής ερευνών στο τμήμα εφαρμοσμένων Μαθηματικών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters


http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1972081
They say the sea is cold, but the sea contains
the hottest blood of all...
(Whales Weep Not! by D.H. Lawrence)
Άβαταρ μέλους
Αλέξης-en99
Supporter
Supporter
 
Δημοσιεύσεις: 3001
Εγγραφή: 09 Σεπ 2009, 11:20
Τοποθεσία: Athens
Σχολή/Τμήμα: Πρώην ΤΑΣ και ΜΝΕΦ h.c.

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό Andy87 » 18 Μάιος 2011, 14:41

Χαίρετε κι από μένα..
Δύο ερωτήσεις έχω, μία για θρήσκους και μία για άθεους:
Για τους θρήσκους:
Έστω ότι υπάρχει θεός, γιατί πρέπει να τον ακολουθήσουμε ή αλλίως τι θα μου προσφέρει να σωθώ όπως λετε;
Για τους άθεους:
Αν δεν υπάρχει θεός και κατ' επέκταση σωτηρία, τι νόημα έχει να λειτουργώ ηθικά και με αρχές, αφού είτε γίνω "άγιος" είτε ο μεγαλύτερος αλήτης μηδέν είς το πηλίκον.Δεν υπάρχει κίνητρο προοπτικής εννοώ αφού με τον θάνατο τελειώνει το παιχνίδι.

(δεν θέλω να προκαταβάλω, αλλά κάποιος παρατηρητικός θα δει ότι δεν είναι δύο τα ερωτήματα αλλά ουσιαστικά ένα και είναι το ίδιο και για τις δύο -υπερβολικά- γενικές κατηγορίες)
Ευχαριστώ!
Where am I?
Άβαταρ μέλους
Andy87
 
Δημοσιεύσεις: 108
Εγγραφή: 29 Οκτ 2007, 13:38
Τοποθεσία: Athens
Ευχαριστώ: 0

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dr.strangelove » 18 Μάιος 2011, 15:25

Andy87 έγραψε:Αν δεν υπάρχει θεός και κατ' επέκταση σωτηρία, τι νόημα έχει να λειτουργώ ηθικά και με αρχές, αφού είτε γίνω "άγιος" είτε ο μεγαλύτερος αλήτης μηδέν είς το πηλίκον.Δεν υπάρχει κίνητρο προοπτικής εννοώ αφού με τον θάνατο τελειώνει το παιχνίδι.


ο ανθρωπος ειναι απο τη φυση του κοινωνικο ζωο, οπως ειναι και οι λυκοι και αλλα ζωα. δεν ειναι μοναχικο και δεν μπορει καθολου ευκολα να μεινει μονο του. ενα μυαλο=περιορισμενη δυναμη και εξυπναδα και δυνατοτητες. πολλα μυαλα=μεγαλη δυναμη και πολλες δυνατοτητες. εαν θελεις να εισαι επιθυμητος στο "κοπαδι" ( :lola: ) πρεπει να πας συμφωνα με τους κανονες των πολλων για να συνυπαρχεις, αμα πας συνεχως εναντιον τους ή τους κανεις κακο, τοτε σε απορριπτουν (στη συγχρονη κοινωνια πας φυλακη κλπ). γενικοτερα ο ανθρωπος δεν εχει την ταση να σκοτωνει για ευχαριστηση (κατι τετοιο κανουν πολλα αιλουροειδη), δεν το εχει σαν ενστικτο μαλλον. ολοι οι ανθρωποι μεσα στο μυαλο τους εχουν παντα "μην κανεις αυτο που δεν θελεις να σου κανουν". τα ζωα με την υψηλοτερη νοημοσυνη ειναι συνηθως φιλικα οπως το δελφινι και η φαλαινα (η γαλαζια φαλαινα τρωει πλαγκτον και ειναι το πιο ακακο ζωο του πλανητη, αμα φυσικα δεν της επιτεθεις δεν θα σε πειραξει). δεν νομιζω βεβαια οτι υπαρχει λογος να εισαι επιθετικος και να σκοτωνεις οταν εισαι νοητικα ανεπτυγμενος, αφου μπορεις να χρησιμοποιησεις την πονηρια σου.
σε σχεση τωρα με την ηθικη, δεν εχει καμια σχεση με την θρησκεια κατα τη γνωμη μου. ολα τα ζωα εχουν ηθικη. απλα οι θρησκιες φτιαχνουν την δικη τους ηθικη (μην κανετε σεξ πριν απο το γαμο ή την μεγαλη εβδομαδα, μην κλεβετε κλπ. ο βουδισμος απαγορευει τα ναρκωτικα ας πουμε). βεβαιως η ηθικη ειναι και απο μια πλευρα υποκειμενικη, οποτε αναλογα των ανθρωπο ειναι καπως διαφορετικη. εγω προσωπικα θεωρω ανηθικο που οι Ιαπωνες τρωνε δελφινια και φαλαινες (τα πιο εξυπνα ζωα στον πλανητη μετα απο εμας), για αυτους ομως ειναι τροπος ζωης και κουλτουρα και το βρισκουν απολυτα φυσιολογικο, και για εναν τριτο ευρωπαιο, αυστραλο ή ο,τι αλλο αυτο το γεγονος μπορει να του ειναι αδιαφορο. η ηθικη του καθενος οριζεται απο τον ιδιο κυριως και με βαση αυτα που δεν θα ηθελε να κανουν οι αλλοι στον ιδιο ή στα παιδια του.
εαν εσυ Αντι ή εγω ή καποιος αλλος θελει να ειναι ρεμαλι ή δολοφονος ή κλεφτης, ναι μπορει να ειναι. προφανως δεν θα υπαρξει τιμωρια μεταθανατια, μπορει ομως να υπαρξει τιμωρια πριν πεθανεις γιατι ειτε θα φας φυλακη γιατι οι αλλοι θα σε θεωρουν επικινδυνο για τους εαυτους τους, ειτε θα σε "φτυσει" το ιδιο το σωμα της κοινωνιας και θα εισαι στο περιθωριο για τον ιδιο ακριβως λογο ή αμα μπλεξεις πολυ χοντρα μπορει και καθε βραδυ να σε βασανιζουν επειδη χρωστας λεφτα σε καποιους. :lola:
οποτε πρεπει να σκεφτεις εξυπνα, γιατι το ενστικτο σου θελει απεγνωσμενα να επιβιωσεις.

αυτα φυσικα ειναι προσωπικες μου αποψεις και τα εχω σκεφτει κατα καιρους. επειδη αυτο που ρωτησες Αντι το εχω σκεφτει πολλες φορες "ποιος ο λογος να ζω, αφου στο τελος θα πεθανω?" :lola: ο βασικος λογος ειναι οτι τα γονιδια σου θελουν να επιβιωσουν και να περασουν απο γενια σε γενια. τα γονιδια ολων των ζωων ευθυνονται που εχουμε φτασει στο σημερινο σταδιο της ζωης.

και κατι τελευταιο σε σχεση με αυτο που ρωτησες "γιατι να ειμαι καλος αφου δεν υπαρχει σωτηρια?", υπαρχει και μια αλλη εξηγηση επιστημονικη, η οποια θεωρω οτι μπορει να δωσει απαντηση στην ερωτηση σου, που σχετικα προσφατα εχει ανατυχθει, τα μιμιδια, τα οποια "μεταδιδονται" απο εγκεφαλο σε εγκεφαλο παντα και οχι φυσικα αλλα νοητικα. στα μιμιδια συμπεριλαμβανονται οι θρησκευτικες πεποιθησεις, οι παραδοσεις, οι δοξασιες, οι προληψεις κλπ, το ειδος της μουσικης ακομα και η μοδα :up: επειδη καποιες ιδεες ή γουστα παιρνουν απο ανθρωπο σε ανθρωπο με το περασμα των χρονων ειναι πολυ δυσκολο μετα να τις αποβαλεις.
εαν ενδιαφερεσαι μπορεις να δεις σχετικα εδω: http://en.wikipedia.org/wiki/Meme

ελπιζω να εγινα κατανοητη, γιατι αυτες ειναι καπως πολυπλοκες σκεψεις και ειναι δυσκολο να τις αποτυπωσω μεσα σε μια δημοσιευση.
Κανόνες και διαδικασία μακροχρόνιου δανεισμού συγγραμμάτων σε φοιτητές κατατακτήριων εξετάσεων και σε όσους εξετάζονται σε μάθημα για δεύτερη φορά, ενώ έχει αλλάξει το σύγγραμμα. Περισσότερα εδώ.
Άβαταρ μέλους
dr.strangelove
Επίτιμος Διαχειριστής
Επίτιμος Διαχειριστής
 
Δημοσιεύσεις: 13051
Εγγραφή: 02 Δεκ 2008, 20:44
Τοποθεσία: Στη χώρα των θαυμάτων...
Σχολή/Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών

Re: Περί θρησκείας

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό foxy » 18 Μάιος 2011, 15:31

Στη λογική σου δεν υπάρχει κανένα άλλο κίνητρο απ' ότι φαινεται εκτός από το προσωπικό συμφέρον σε αυτήν ή την επόμενη ζωή. Ευτυχώς, όμως, υπάρχει και μια αξία που λέγεται ηθική, η οποία αποτελεί για κάποιους κινητοποιό δύναμη της δημιουργίας, της αλληλεγγύης, της αγάπης.
Για ιδέστε πού 'χει το ερημοπούλι
αίμα στο φτερό πετά κι ας τό 'βρε
θανάτου βόλι κόντρα στον καιρό.
Άβαταρ μέλους
foxy
 
Δημοσιεύσεις: 110
Εγγραφή: 18 Δεκ 2010, 17:03
Ευχαριστώ: 1

ΠροηγούμενηΕπόμενο


Επιστροφή στο Γενικές συζητήσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 10 επισκέπτες